Vankomitsin-Jurabek liyofilizat 500 mg infuzion eritma tayyorlash uchun (flakon)

Tarkib

1 ta flakonda quyidagilar mavjud:

faol modda: vankomitsin (gidroxlorid shaklida) - 500 mg yoki 1000 mg.

Dori shakli

Infuzion eritma tayyorlash uchun liofilizat.

Farmakoterapevtik guruh

Antibiotiklar. ATX kodi: J01XA01.

Farmakologik xususiyatlari

Farmakodinamika

Antibakterial vosita, Amycolatopsis orientalis tomonidan ishlab chiqariladi, ko‘pchilik mikroorganizmlarga bakteritsid ta’sir ko‘rsatadi (enterokokklarga - bakteriostatik).

Penitsillinlar va sefalosporinlar ta’sir ko‘rsatadigan joydan boshqa joyda bakteriyalar hujayra devorining sintezini bloklaydi (ular bilan bog‘lanish joylari uchun raqobatlashmaydi), hujayra devori o‘tmishdoshining D-alanil-D-alanin qismi bilan mustahkam bog‘lanadi, bu esa hujayraning lizisga uchrashiga olib keladi.

Shuningdek, bakteriyalar hujayra membranalarining o‘tkazuvchanligini o‘zgartirish va RNK sintezini tanlab tormozlash qobiliyatiga ega.

Gram-musbat mikroorganizmlarga nisbatan faol, jumladan: Staphylococcus aureus va Staphylococcus epidermidis (shu jumladan geterogen metitsillinga chidamli shtammlar), Streptococcus spp., Enterococcus spp. (shu jumladan, Enterococcus faecalis), Clostridium spp. (jumladan, Clostridium difficile). Vankomitsinga in vitro sharoitida Listeria monocytogenes, bakteriyalarning Lactobacillus, Actinomyces, Bacillus avlodlari sezgir bo‘ladi.

Optimal ta’sir pH=8 bo‘lganda, pH 6 gacha pasayganda ta’sir keskin kamayadi. Faqat ko‘payish bosqichidagi mikroorganizmlarga faol ta’sir ko‘rsatadi. Deyarli barcha grammanfiy bakteriyalar, Mycobacterium Spp., zamburug‘lar, viruslar, sodda hayvonlar chidamli. Boshqa antibiotiklar bilan o‘zaro rezistentlikka ega emas. Ichga qo‘llanganda tizimli ta’sir ko‘rsatmaydi, oshqozon-ichak traktidagi sezgir mikrofloraga (Staphylococcus aureus, Clostridium difficile) mahalliy ta’sir ko‘rsatadi.

Farmakokinetika

Vena ichiga 500 mg infuziyadan keyin maksimal konsentratsiya (Cmax) - 30 daqiqadan keyin 49 mkg/ml va 1-2 soatdan keyin 20 mkg/ml; vena ichiga 1 g infuziyadan keyin - 60 daqiqadan keyin 63 mkg/ml va 1-2 soatdan keyin 23-30 mkg/ml.

Plazma oqsillari bilan bog‘lanish - 55%.

Terapevtik konsentratsiyalar assit, sinovial, plevral, perikardial va peritoneal suyuqliklarda, siydikda, bo‘lmacha qulog‘i to‘qimasida aniqlanadi.

Zararlanmagan gematoensefalik to‘siqdan o‘tmaydi (meningitda likvorda terapevtik konsentratsiyalarda topiladi). Vankomitsin yo‘ldosh orqali o‘tadi.

Ko‘krak suti bilan ajraladi.

Buyraklarning normal funksiyasida yarim chiqarilish davri (T1/2): kattalar - taxminan 6 soat (4-11 soat), yangi tug‘ilgan chaqaloqlar - 6-10 soat, emizikli bolalar - 4 soat, katta yoshdagi bolalar - 2-3 soat; T1/2 surunkali buyrak yetishmovchiligida (oliguriya yoki anuriya) kattalarda - 6-10 kun.

Ko‘p marta yuborilganda kumulyatsiya bo‘lishi mumkin, preparatning 75-90% birinchi 24 soat ichida passiv filtratsiya orqali buyraklar orqali chiqariladi; buyrak olib tashlangan yoki yo‘q bemorlarda sekin chiqariladi va chiqarilish mexanizmi noma’lum.

Kam va o‘rtacha miqdorda o‘t bilan chiqarilishi mumkin. Oz miqdorda gemodializ yoki peritoneal dializda chiqariladi.

Ichga qabul qilinganda yomon so‘riladi va odatda tizimli qon oqimiga o‘tmaydi. S. difficile qo‘zg‘atgan o‘tkir psevdomembranoz kolit bilan og‘rigan bemorlarda vankomitsinning aniqlanadigan plazma konsentratsiyalari ayrim hollarda ko‘p marta ichishga qo‘llanilganda qayd etilishi mumkin.

Ko‘rsatmalar

Vankomitsin metitsillinga chidamli stafilokokklarning sezgir shtammlari keltirib chiqaradigan og‘ir infeksiyalarni davolash uchun ko‘rsatilgan.

U quyidagi hollarda tayinlanishi ko‘rsatilgan:

penitsillinlar guruhidagi antibakterial vositalarga allergik reaksiyalari bo‘lgan bemorlar uchun;

boshqa antibakterial vositalar, shu jumladan penitsillinlar yoki sefalosporinlar tayinlanishi mumkin bo‘lmagan yoki ijobiy natija olinmagan bemorlar uchun;

boshqa antimikrob vositalarga chidamli bo‘lgan vankomitsinga sezgir mikroorganizmlar keltirib chiqargan infeksiyalarda.

Vankomitsin qo‘zg‘atuvchilari metitsillinga chidamli stafilokokklar deb hisoblanishi ehtimoli yuqori bo‘lgan infeksiyalarda boshlang‘ich davolash uchun ko‘rsatilgan, biroq antibakterial vositalarga sezuvchanlik tadqiqotlari natijalari olingandan so‘ng, davolash usuli tegishli ravishda o‘zgartirilishi lozim.

Vankomitsin stafilokokkli endokarditni davolash uchun ko‘rsatilgan. Uning samaradorligi stafilokokklar keltirib chiqaradigan infeksiyalarni, jumladan septitsemiya, suyak infeksiyalari, pastki nafas yo‘llari infeksiyalari, teri va teri tuzilmalari infeksiyalarini davolashda tasdiqlangan. Agar stafilokokk infeksiyasi yiringli va chegaralangan bo‘lsa, antibakterial vositalar tegishli jarrohlik davosiga qo‘shimcha sifatida qo‘llaniladi.

Streptococcus viridans yoki S. bovis keltirib chiqargan endokarditni davolashda vankomitsin monoterapiya sifatida yoki aminoglikozidlar bilan birgalikda samarali ekanligi haqida ma’lumotlar mavjud. Enterokokklar (masalan, E. faecalis) keltirib chiqargan endokardit uchun vankomitsin faqat aminoglikozidlar bilan birgalikda samarali bo‘lishi mumkin. Vankomitsinning difteroid endokarditni davolashda samarali ekanligi haqida ma’lumotlar mavjud. Vankomitsin rifampitsin yoki aminoglikozidlar bilan yoki rifampitsin va aminoglikozidlar bilan kombinatsiyada qo‘llaniladi (masalan, S. epidermidis yoki difteroidlar keltirib chiqargan, klapanlarni protezlashdan keyingi erta davrda yuzaga kelgan endokarditni davolashda).

Ichish uchun vankomitsin Clostridium difficile qo‘zg‘atgan psevdomembranoz kolit va Staphylococcus aureus qo‘zg‘atgan enterokolitni davolash uchun ishlatiladi. Bakteriologik kulturalar uchun namunalar qo‘zg‘atuvchilarni ajratish va identifikatsiya qilish, shuningdek, ularning vankomitsinga sezgirligini aniqlash uchun olinishi kerak.

Antibiotiklarga chidamlilik rivojlanishini kamaytirish va vankomitsin hamda boshqa antibakterial vositalarning samaradorligini saqlab qolish uchun vankomitsinni faqat ushbu vositaga sezuvchanligi tasdiqlangan mikroorganizmlar keltirib chiqargan infeksiyalarni davolash yoki oldini olish uchun qo‘llash lozim.

Antibakterial vositalarga sezuvchanlik tadqiqotlari natijalari olingandan so‘ng, terapiya tegishli ravishda o‘zgartirilishi kerak.

Bakteriologik tadqiqotlar natijalari bo‘lmagan taqdirda mahalliy epidemiologik tadqiqotlar ma’lumotlari hisobga olinadi.

Qo‘llash usuli va dozalari

Preparat faqat vena ichiga (mushak ichiga inyeksiyalar og‘riqli) 10 mg/min dan ko‘p bo‘lmagan tezlikda yuboriladi; infuziya davomiyligi 60 daqiqadan kam bo‘lmasligi kerak.

Kattalar uchun - har 6 soatda 0,5 g yoki 7,5 mg/kg, yoki har 12 soatda 1 g yoki 15 mg/kg.

Yangi tug‘ilgan chaqaloqlarga - 15 mg/kg, keyin esa har 12 soatda 10 mg/kg; 1 oylik bolalarda xuddi shu doza har 8 soatda qo‘llaniladi.

1 oydan katta bolalar - har 6 soatda 10 mg/kg yoki har 12 soatda 20 mg/kg.

Buyrak faoliyati buzilgan bemorlarga dozani individual tanlash zarur. Bemorlarning ushbu guruhi uchun vankomitsin dozasini tanlash uchun qon zardobidagi kreatinin darajasidan foydalanish mumkin.

Keksa bemorlarda vankomitsin pastroq klirens va kattaroq taqsimlanish hajmiga ega. Bu guruhda dozani tanlashni zardobdagi vankomitsin konsentratsiyasi asosida amalga oshirish maqsadga muvofiqdir.

Chala tug‘ilgan bolalarda va keksa yoshdagi bemorlarda buyrak funksiyasi pasayishi natijasida dozani sezilarli darajada kamaytirish talab etilishi mumkin. Qon zardobidagi vankomitsin konsentratsiyasini muntazam nazorat qilib borish lozim.

Preparatning konsentratsiyasini barqaror ushlab turish uchun zarur bo‘lgan doza 1,9 mg/kg/24 soatni tashkil etadi.

Yaqqol ifodalangan buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarga qo‘llab-quvvatlovchi dozalarni 250-1000 mg dan bir necha kunda bir marta yuborish maqsadga muvofiq (KK 10-50 ml/min bo‘lganda - har 3-7 kunda 1 g, 10 ml/min dan kam bo‘lganda - har 7-14 kunda 1 g).

Anuriyada har 7-14 kunda 1 g dozada tavsiya etiladi.

Vena ichiga yuborish uchun eritmani tayyorlash bo‘yicha ko‘rsatmalar

Inyeksiya uchun eritma bevosita preparat yuborishdan oldin tayyorlanadi. Buning uchun vankomitsinning quruq, steril kukuni solingan flakonga 50 mg/ml konsentratsiyali eritma olish uchun kerakli hajmda inyeksiya uchun suv qo‘shiladi.

Vankomitsinning tayyorlangan eritmalari yuborishdan oldin 5 mg/ml dan ortiq bo‘lmagan konsentratsiyagacha suyultirilishi kerak.

Yuqorida ko‘rsatilgan tarzda suyultirilgan vankomitsinning kerakli dozasini kamida 60 daqiqa davomida vena ichiga bo‘lingan infuziyalar orqali yuborish kerak.

Erituvchi sifatida inyeksiya uchun 5% li dekstroza eritmasi yoki inyeksiya uchun 0,9% li natriy xlorid eritmasidan foydalanish mumkin.

Inyeksiya qilishdan oldin parenteral yuborish uchun tayyorlangan eritmada mexanik aralashmalar va rang o‘zgarishi bor-yo‘qligini ko‘z bilan tekshirib ko‘rish kerak.

Ichish uchun eritma tayyorlash

Psevdomembranoz kolitda, stafilokokkli enterokolitda ichga qo‘llash:

kattalar uchun kunlik doza - 3-4 qabulga bo‘lingan 500-2000 mg;

bolalar uchun - 40 mg/kg, 3-4 qabulga bo‘lingan holda.

Kattalar va bolalar uchun maksimal sutkalik doza - 2000 mg. Davolash davomiyligi - 7-10 kun.

Ichish uchun mo‘ljallangan eritma liofilizatning tegishli dozasini 30 ml suvda eritib tayyorlanadi.

Nojo‘ya ta’sirlari

Infuziyadan keyingi reaksiyalar (tez yuborish oqibatida): anafilaktoid reaksiyalar (AB pasayishi, bronxospazm, dispnoe, teri toshmasi, qichishish), gistamin ajralishi bilan bog‘liq "qizil odam" sindromi (titroq, isitma, yurak urishining tezlashishi, tana va yuzning yuqori qismi giperemiyasi, ko‘krak qafasi va orqa mushaklari spazmi).

Siydik ajratish tizimi tomonidan: nefrotoksiklik (buyrak yetishmovchiligi rivojlanishiga qadar) ko‘pincha aminoglikozidlar bilan kombinatsiyada yoki yuqori konsentratsiyalarda 3 haftadan ortiq buyurilganda kreatinin va mochevina azoti konsentratsiyasining oshishi bilan namoyon bo‘ladi. Kamdan kam hollarda - interstitsial nefrit.

Hazm a’zolari tomonidan: ko‘ngil aynishi, psevdomembranoz kolit.

Sezgi a’zolari tomonidan: ototoksiklik - eshitish qobiliyatining pasayishi, bosh aylanishi, quloq shang‘illashi.

Qon yaratish a’zolari tomonidan: qaytar neytropeniya, o‘tkinchi trombotsitopeniya, kamdan-kam hollarda - agranulotsitoz.

Mahalliy reaksiyalar (infuziya qoidalari buzilganda): flebit, yuborilgan joyda og‘riq, yuborilgan joyda to‘qimalar nekrozi.

Allergik reaksiyalar: isitma, ko‘ngil aynishi, qaltirash, eozinofiliya, toshma (shu jumladan, eksfoliativ dermatit), xavfli ekssudativ eritema (Stivens-Jonson sindromi), toksik epidermal nekroliz (Layell sindromi), vaskulit.

Qarshi ko‘rsatmalar

Yuqori sezuvchanlik, laktatsiya davri, eshituv nervi nevriti, homiladorlik (1-trimestr).

Ehtiyotkorlik bilan: eshitish qobiliyatining buzilishi (shu jumladan anamnezda), buyrak yetishmovchiligi, homiladorlik (2- va 3-trimestrlar).

Dozani oshirib yuborish

Belgilari: nojo‘ya ta’sirlarning kuchayishi.

Davolash: koptokcha filtratsiyasini ushlab turishga qaratilgan korreksiyalovchi terapiya. Vankomitsin dializ o‘tkazilganda yomon ajraladi. Polisulfonli ion almashinuvchi smola orqali gemofiltratsiya va gemoperfuziya vankomitsin klirensining oshishiga olib kelishi haqida ma’lumotlar mavjud.

Ehtiyot choralari va qo‘llash xususiyatlari

Chala tug‘ilgan va normal chaqaloqlarga buyurilganda, qon zardobidagi konsentratsiyani nazorat qilish maqsadga muvofiqdir.

Umumiy anestetiklar bilan bir vaqtda qabul qilinganda nojo‘ya ta’sirlar chastotasi oshadi, shuning uchun vankomitsinni umumiy anesteziyadan oldin yuborgan ma’qul.

Davolash davrida audiogramma o‘tkazish, buyrak faoliyatini aniqlash (siydik tahlili, kreatinin va mochevina azoti ko‘rsatkichlari) zarur. Qon zardobidagi vankomitsin konsentratsiyasini aniqlash maqsadga muvofiq (buyrak yetishmovchiligida, 60 yoshdan oshgan bemorlarda).

Maksimal konsentratsiyalar 40 mkg/ml dan, minimallari esa 10 mkg/ml dan oshmasligi kerak. 80 mkg/ml dan yuqori konsentratsiya zaharli hisoblanadi.

Buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar uchun vankomitsin dozalari individual ravishda tanlanishi kerak.

Vankomitsinni tez yuborish (masalan, bir necha daqiqa davomida) arterial bosimning yaqqol pasayishi va kamdan-kam hollarda yurakning to‘xtashi bilan kechishi mumkin. Infuziya bilan bog‘liq nojo‘ya ta’sirlarning oldini olish uchun vankomitsinni suyultirilgan eritma ko‘rinishida kamida 60 daqiqa davomida yuborish lozim.

Vankomitsinni teykoplaninga allergiyasi bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak, chunki kesishgan allergiya holatlari qayd etilgan.

Vankomitsin "ta’sirlovchi agent" hisoblanadi, shuning uchun erigan preparatning tomir devori orqali diffuziyasi qo‘shni to‘qimalarning nekrozini keltirib chiqarishi mumkin. Tromboflebitlar kuzatilishi mumkin, garchi ularning rivojlanish ehtimolini suyultirilgan eritmalarni sekin yuborish (2,5-5 g/l) va preparatni yuborish joylarini almashtirish hisobiga kamaytirish mumkin bo‘lsa-da.

Vankomitsin qabul qilgan bemorlarda ototoksiklik rivojlanishi holatlari haqida ma’lumotlar mavjud. Ototoksiklik belgilari vaqtinchalik yoki doimiy bo‘lishi mumkin. Ototoksiklik ko‘pincha vankomitsinning yuqori dozalarini qabul qilgan bemorlarda; ilgari eshitish qobiliyati buzilgan bemorlarda yoki boshqa ototoksik vositalar (masalan, aminoglikozidlar) bilan yo‘ldosh davolangan bemorlarda rivojlanishi haqida xabar berilgan.

Vankomitsinni buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan buyurish kerak, chunki yuqori dozalar buyurilganda va vankomitsin qonda uzoq vaqt saqlanganda toksiklik xavfi sezilarli darajada oshadi.

Deyarli barcha antibakterial vositalar, shu jumladan vankomitsin tayinlangandan so‘ng, Clostridium difficile bilan bog‘liq diareya (KDAD) rivojlanishi mumkin, uning og‘irlik darajasi yengil darajadagi diareyadan to o‘limga olib keladigan kolitgacha o‘zgarib turadi.

Antibakterial vositalarni buyurish ichakning normal florasi o‘zgarishiga olib keladi, bu esa Clostridium difficile ning ortiqcha o‘sishiga olib keladi. Clostridium difficile A va B toksinlarini ishlab chiqaradi, bu esa KDAK rivojlanishiga yordam beradi. KDAD antimikrob terapiyaga chidamli bo‘lishi va kolektomiyani talab qilishi mumkin. Antibakterial vositalar buyurilgan diareyali barcha bemorlarda KDAD ko‘rib chiqilishi kerak. Antibakterial vositalar buyurilgandan keyin diareya ikki oy davomida rivojlangan hollarda anamnezni sinchiklab yig‘ish zarur. Agar KDAD gumon qilinsa yoki tasdiqlansa, Clostridium difficile ga qarshi ta’sir qilmaydigan antibakterial vositalarni qo‘llashni to‘xtatish masalasini ko‘rib chiqish lozim. Adekvat gidratatsiya, elektrolitlar monitoringi, Clostridium difficile ga ta’sir qiluvchi antibakterial vositalarni tayinlash, simptomatik davolash, zarur hollarda jarrohlik yo‘li bilan davolash zarur.

Vankomitsinni uzoq vaqt qo‘llash antibiotiklarga chidamli mikroorganizmlarning haddan tashqari ko‘payishiga olib kelishi mumkin. Bemorni sinchiklab kuzatish zarur. Davolash vaqtida superinfeksiya rivojlanganda tegishli choralar ko‘rilishi kerak. Kamdan-kam hollarda vena ichiga vankomitsin qabul qilgan bemorlarda Clostridium difficile bilan bog‘liq psevdomembranoz kolit rivojlanishi haqida xabar berilgan.

Buyrak faoliyati buzilgan bemorlarni yoki aminoglikozidlar bilan yondosh davo olayotgan bemorlarni davolashda nefrotoksiklik xavfini minimallashtirish uchun buyrak faoliyatini doimiy ravishda kuzatib borish zarur. Eshitish funksiyasini vaqti-vaqti bilan tekshirish ototoksiklik xavfini kamaytirish uchun foydali bo‘lishi mumkin.

Vankomitsin qabul qilgan bemorlarda qaytar neytropeniya rivojlanishi haqida ma’lumotlar mavjud. Vankomitsin bilan uzoq vaqt davolanayotgan yoki neytropeniyaga olib kelishi mumkin bo‘lgan dorilar bilan yondosh davo olayotgan bemorlarda leykotsitlar sonini vaqti-vaqti bilan nazorat qilib turish zarur.

Homiladorlik va laktatsiya davri

Homiladorlikning 1-trimestrida va laktatsiya davrida qo‘llash mumkin emas. Homiladorlikning II-III trimestrida faqat "hayotiy" ko‘rsatmalar bo‘yicha qo‘llash mumkin.

Yuqori konsentratsiyani talab qiladigan transport vositalari va mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri

Davolash vaqtida avtotransportni boshqarishdan yoki diqqatni jamlashni talab qiladigan mexanizmlar bilan ishlashdan tiyilish kerak.

Boshqa dori vositalari bilan o‘zaro ta’siri

Mahalliy anestetiklar bilan bir vaqtda buyurilganda bolalarda eritematoz toshmalar va yuz terisi giperemiyasi, kattalarda yurak ichi o‘tkazuvchanligining buzilishi paydo bo‘lishi mumkin.

Nefro- va ototoksik DV (aminoglikozidlar, amfoteritsin V, atsetilsalitsil kislota yoki boshqa salitsilatlar, batsitratsin, bumetanid, kapreomitsin, karmustin, paromomitsin, siklosporin, "halqa" diuretiklar, polimiksin V, sisplatin, etakrin kislota) bilan bir vaqtda buyurish tavsiya etilmaydi. Kolestiramin samaradorlikni pasaytiradi.

Antigistamin DV, meklozin, fenotiazinlar, tioksantenlar vankomitsinning ototoksik ta’siri belgilarini (quloq shang‘illashi, bosh aylanishi) niqoblashi mumkin. Umumiy anestetiklar va vekeroniy bromid - AB pasayishi yoki asab-mushak blokadasi rivojlanishi xavfi. Vankomitsin infuziyasi ularni yuborishdan kamida 60 daqiqa oldin amalga oshirilishi mumkin.

Vankomitsin eritmasi past pH ga ega bo‘lib, boshqa eritmalar bilan aralashtirilganda fizik yoki kimyoviy beqarorlikni keltirib chiqarishi mumkin.

Ishqoriy eritmalar bilan aralashtirishdan saqlanish kerak. Vankomitsin va beta-laktam antibiotiklarining eritmalari aralashtirilganda fizik jihatdan mos kelmaydi.

Vankomitsin konsentratsiyasi ortishi bilan pretsipitatsiya ehtimoli ortadi.

Ushbu antibiotiklarni qo‘llash oralig‘ida vena ichi tizimini yetarli darajada yuvish kerak.

Bundan tashqari, vankomitsin konsentratsiyasini 5 mg/ml gacha va undan kamroq kamaytirish tavsiya etiladi.

Chiqarish shakli

Infuzion eritma tayyorlash uchun liofilizat 500 mg, 1000 mg N1 (flakonlar).

Saqlash shartlari

Yorug‘likdan himoyalangan quruq joyda, 2 °C dan 8 °C gacha bo‘lgan haroratda saqlanadi.

Bolalar qo‘li yetmaydigan joyda saqlang.

Yaroqlilik muddati

2 yil.

Yaroqlilik muddati tugaganidan keyin ishlatilmasin.

Ta’til shartlari

Retsept bo‘yicha.

Ishlab chiqaruvchi

Jurabek Laboratories QK. O‘zbekiston.