Fosinopril

Бир таблетка қуйидагиларни сақлайди:

фаол модда: натрий фозиноприл 10 мг ёки 20 мг;

ёрдамчи моддалар: лактоза моногидрати, микрокристалл целлюлоза, кросповидон, поливинилпирролидон (повидон К30) ва натрий стеарилфумарати.

Думалоқ, икки томони қавариқ, оқ ёки деярли оқ рангли, четлари ўйилган, бир томонида рискали таблеткалар.

Таблеткалар.

Антигипертензив восита (Ангиотензин-айлантирувчи фермент ингибиторлари). Код АТХ: C09AA09.

Фармакодинамикаси

Фозиноприл ВИВА ФАРМ препаратининг фаол модаси фозиноприл - мураккаб эфир, у организмда эстеразалар таъсири остида фозиноприлат фаол бирикмага гидролиз қилинади. Фозиноприл ААФ нинг фосфинат гуруҳи билан махсус боғ билан боғланиб, ангиотензин I нинг қон томирларини торайтирувчи модда ангиотензин II га айланишига тўсқинлик қилади, натижасида вазопрессор фаоллик ва альдостерон секрецияси камаяди. Охирги самара зардобда калий ионларини сақланишини аҳамиятсиз ошишига (ўртача 0,1 мэкв/л), бир вақтда организмдан натрий ионларини ва суюқликнинг йўқолишига олиб келиши мумкин.

Препарат альдостерон синтезини сусайтиради, тўқималар ангиотензин-айлантирувчи фермент (ААФ) ингибиция қилади. Умумий периферик қаршиликни ва тизимли артериал босимни пасайтиради. Артериал босимни (АБ) пасайиши оқими хажмини, бош мия ва буйрак қон оқими, ички аъзоларни қон билан таъминланиши, суяк-мушак, тери, миокарднинг рефлектор фаоллигини ўзгариши билан кузатилмайди. Фозиноприл кучли вазодепрессор таъсирга эга пептид брадикининни метаболик дегратациясини сусайтиради; шу туфайли препаратнинг антигипертензив таъсири кучайиши мумкин.

Артериал гипертензияда ва чап қоринча гипертрофиясида даволаш чап қоринча массасини ва қоринчалараро деворини қалинлигини камайишига олиб келади. Узоқ даволаш метаболик бузилишларга олиб келмайди. Юрак етишмовчилигида фозиноприлни ижобий самарасига асосан ренин-альдостерон тизимини бостирилиши туфайли эришилади.

Ангиотензин-конвертирловчи фермент сусайиши миокардга бўлган юклама олдидан ҳам, юкламадан кейин ҳам пасайишига олиб келади.

Препарат симптоматикани яхшилайди ва жисмоний юкламага чидамлиликни оширади, юрак етишмовчилигини оғирлигини пасайтиради ва юрак етишмовчилиги бўйича госпитализация сонини камайтиради.

Фармакокинетикаси

Ичга қабул қилинганидан кейин меъда-ичак йўлларидан сўрилиши тахминан 30- 40% ташкил қилади. Сўрилиш даражаси овқат қабул қилишга боғлиқ эмас, лекин унинг тезлиги секинлашиши мумкин.

Эстеразалар таъсири остида фозиноприл гидролитик йўл билан фозиноприлатга асосан жигарда айланади. Жигар функциясини бузилишларида гидролиз тезлиги секинлашиши мумкин, айланиш даражаси эса сезиларли даражада ўзгармайди. Қон плазмасидаги максимал концентрациясига тахминан 3 соатдан кейин эришилади ва қабул қилинган дозага боғлиқ эмас. Қон плазмаси оқсиллари билан ³ 95% боғланади. Фозиноприлат бевосита кичик тақсимланиш хажмига эга ва қон компонентлари хужайралари билан аҳамиятсиз даражада боғлиқ. Гематоэнцефалик тўсиқ орқали ўтмайди. Фозиноприл организмдан жигар ва буйраклардан бир хил даражада чиқарилади. Буйрак ва жигар функцияси нормал бўлган пациентларда артериал гипертензияда фозиноприлатни ярим чиқарилиш даври тахминан 11,5 соатни ташкил қилади. Юрак етишмовчилигида ярим чиқарилиш даври 14 соатни ташкил қилади. Гемодиализда ва перитонеал диализда фозиноприлат клиренси ўртача 2% ва 7% ташкил қилади, мочевина клиренси аҳамиятига нисбатан мувофиқ.

Буйрак функцияси бузилишлари бўлган беморларда (креатинин клиренси <80 мл/мин/1,73 м2) фозиноприлатни умумий клиренси буйрак функцияси нормал бўлган беморларда организмда тахминан икки баробар камроқ.

Сўрилиши, биокираолиши ва оқсиллар билан боғланиши эса сезиларли ўзгармайди. Буйраклардан чиқарилишини пасайиши жигардан чиқарилишини ошиши билан компенсация қилинади. AUC (1 мг дозани юборгандан кейин қон плазмаси концентрацияси вақтига боғлиқ эгри чизиқ майдони) аҳамиятини ўртача ошиши қон плазмасида (норма билан солиштирганда икки баробар кам). Жигар функцияси бузилишлари бўлган беморларда (алкоголли ёки билиар циррозда) фозиноприл гидролизини тезлиги пасайиши мумкин, аммо гидролиз даражаси сезиларли даражада, ўзгармайди. Фозиноприллатни умумий клиренси бундай беморларнинг организмида жигар функцияси нормал бўлган беморлар билан солиштирганда тахминан ярмини ташкил қилади.

65 дан 74 гача ёшдаги бўлган эркакларда клиник нормал буйрак ва жигар функциясида фозиноприлат сезиларли фарқи фармакокинетик параметрларда ёш беморлар билан (20-35 ёш) солиштирганда кузатилмаган. Фозиноприл она сутида аниқланади.

• артериал гипертензия (монотерапии учун, ҳамда бошқа антигипертензив препаратлар билан мажмуада, асосан, тиазид диуретиклар билан қўллаш мумкин);
• юрак етишмовчилиги (мажмуавий даволашда) қўлланади.

Препаратни дозаси шахсий танланиши керак.

Артериал гипертензия

Иложи борича артериал гипертензияни даволашда гипотензив воситаларни қабул қилишни Фозиноприл ВИВА ФАРМ қабул қилишни бошлашдан бир неча кун олдин тўхтатиш лозим. Тавсия этиладиган бошланғич доза суткада 10 мг ни ташкил қилади. Дозани артериал босимни пасайиш динамикасига боғлиқ танлаш керак. Одатдаги доза суткада 10 дан 40 мг гачани ташкил қилади. Етарлича гипотензив самара бўлмаганда, қўшимча диуретикларни буюриш мумкин.

Агарда Фозиноприл ВИВА ФАРМ препарати билан даволаш диуретиклар билан ўтказилаётган даволаш фонида бошланса, унда унинг бошланғич дозаси шифокорнинг синчков назорати остида кўпи билан 10 мг ни ташкил қилиши керак. Гипотензия пайдо бўлиш эҳтимолини камайтириш учун Фозиноприл ВИВА ФАРМ препарати билан даволашни бошлашдан 2-3 кун олдин диуретикларни бекор қилиш керак.

Юрак етишмовчилиги

Тавсия этилган бошланғич доза суткада 10 мг ни ташкил қилади. Терапевтик самарага боғлиқ ҳолда дозани бир ҳафта оралиқ билан кунига бир марта 40 мг максимал дозагача ошириш мумкин. Диуретикни қўшимча буюриш мумкин.

Жигар ёки буйрак функциялари бузилишларида артериал гипертензия ва юрак етишмовчилиги

Тавсия этилган бошланғич доза суткада 10 мг ни ташкил қилади, аммо, эҳтиёткорликка риоя қилиш керак. Препаратни организмдан чиқарилиши икки йўл билан юз бериши туфайли, жигар ёки буйрак функциялари бузилишлари бўлган беморларга одатда дозани камайтириш талаб қилинмайди.

Гериатрик беморлар

Препарат билан даволашда самарадорлиги ва ҳавфсизлигидаги фарқи 65 ёшли ва ундан катта беморларда ва ёш беморларда кузатилмаган. Аммо, катта ёшдаги беморларни препаратга юқори таъсирчанлигини инкор этиб бўлмайди.

Тез-тез:

• бош айланиши, бош оғриғи;
• тахикардия, юрак уриши, артериал босимни пасайиши, аритмиялар;
• гипотензия, ортостатик гипотензия;
• қуруқ йўтал, хансираш;
• кўнгил айниши, қусиш, диарея, диспепсия;
• қорин оғриғи, қорин дам бўлиши, дисгевзия;
• стоматит, глоссит;
• қичишиш, ангионевротик шиш, дерматит;
• кўкракда оғриқ (кардиологик характерга эга эмас), ҳолсизлик;
• ишқорий фосфотаза, билирубин, лактатдегидрогеназа даражасини ошиши.

Баъзида:

• гемоглобинни вақтинча пасайиши, гемокритни пасайиши;
• иштахани пасайиши, подагра, гиперкалиемия, гиперкреатининемия, мочевина концентрациясини ошиши, «жигар» трансаминазалар фаоллигини ошиши, гипербилирубинемия, эритроцитларни чўкиш тезлигини ошиши (ЭЧТ);
• уйқусизлик, хавотирлик, депрессия, онгнинг чалкашуви, юқори дозаларда қўлланганда парестезиялар;
• парестезия; уйқучанлик, инсульт, таъмни ўзгариши, тремор, уйқуни бузилиши, кўришни бузилиши, эшитишни ва кўришни бузилишлари, қулоқларда оғриқ, қулоқларда шовқин ва шанғиллаш, вестибуляр аппарат томонидан бузилишлар;
• стенокардия, миокард инфаркти, пальпитациялар, юрак фаоолиятини тўхташи, юрак ритмини бузилишлари, юрак ўтказувчанлигини бузилиши, гипертензия, шок, миокарднинг транзитор ишемияси;
• диспноэ, хансираш, ринит, синусит, трахеобронхит;
• қабзият, қоринда оғриқ, оғиз қуриши, қорин дам бўлиши, ичак тутилиши;
• гипергидроз, тошма;
• миалгия;
• анорексия;
• буйрак функциясини бузилиши, протеинурия, олигурия, сурункали буйрак етишмовчилиги симптомларини ривожланиши ёки зўрайиши, қондаги мочевинани ва зардоб креатининини ошиши;
• жинсий бузилишлар;
• тана вазнини ошиши.

Кам ҳолларада:

• вақтинчалик анемия, эозинофилия, лейкопения, лимфаденопатия, нейтропения, тромбоцитопения, гемоглобин даражасини аҳамиятсиз ошиши, гипонатриемия;
• дисфазия, хотирани бузилиши, дезориентация;
• қон қуйилиши, қон кетиши, периферик қон томир касалликлари;
• бронхоспазм, бурундан қон кетишлар, ларингит, фарингит, ўпка инфильтратлари, дисфония, пневмония, ўпка димланиши;
• панкреатит, тилнинг шиши, дисфагия, гепатит, холестатик сариқлик;
• экхимоз;
• артрит;
• простата бези функциясини бузилиши;
• подагра, анорексия, юқори иштаха, тана вазнини ўзгариши.

Жуда кам ҳолларда:

• агранулоцитоз;
• ичак илеуси;
• жигар етишмовчилиги;
• ўткир буйрак етишмовчилиги.

• фозиноприлга ва препарат таркибига кирувчи ҳар қандай бошқа моддага юқори сезувчанлик;
• наслий ёки идиопатик ангионевротик шиш, шу жумладан анамнезида, бошқа ААФ ингибиторларини қабул қилгандан кейин;
• ҳомиладорлик (ҳомиладорликнинг иккинчи ва учинчи уч ойлиги давомида ААФ ингибиторларини қўлланиши ривожланаётган ҳомилани шикастланишини ёки нобуд бўлишини чақириши мумкин);
• лактация даври;
• лактозани наслий ўзлаштираолмаслик, лактаза ферментини ёки глюкозо-галактоза мальабсорбциясини танқислиги;
• 18 ёшгача бўлган болаларда қўллаш мумкин эмас.

Гипотензив воситалар, диуретиклар, наркотик анальгетиклар, умумий анестезия учун воситалар физиноприлни гипотензив таъсирини кучайтиради.

Эстрогенлар фозиноприл гипотензив самарасини уни суюқликни ушлаб қолиш хусусияти туфайли сусайтиради.

Сульфонилмочевина ҳосилаларини, инсулинни гипогликемик самарасини кучайтиради. Аллопуринол, цитостатик воситалар, иммунодепрессантлар, прокаинамид билан бир вақтда қўлланганда лейкопенияни ривожланиш хавфи ошади.

Антацидлар. Антацидлар бир вақтда қўлланганда (жумладан, алюминий ёки магний гидроксиди, симетикон) фозиноприлни сўрилишини пасайтириши мумкин. Шунинг учун антацидлар билан бир вақтда қўлланганда кўрсатилган препаратларни 2 соатдан кам бўлмаган интервал билан қабул қилиш керак.

Литий. АКФ ингибиторлари литий тузлари билан бир вақтда қўлланганда, қон зардобида литий концентрацияси ва литийли интоксикация ривожланиш хавфи ошиши мумкин, шунинг учун фозиноприл ва литий бир вақтда эҳтиёткорлик билан қўллаш керак.

Ностероид яллиғланишга қарши препаратлар (НЯҚП). Фозиноприл буюрилганда индометацин ва бошқа ностероид яллиғланишга қарши препаратлар (шу жумладан, 3 г дан юқори дозада ацетилсалицил кислотаси ва циклооксигеназа-2 ингибиторлари), айниқса ренин даражаси паст бўлган артериал гипертензияси бўлган пациентларда бошқа ААФ ингибиторларни антигипертензив таъсирини камайтириши мумкин. Бошқа ностероид яллиғланишга қарши препаратлар (масалан, аспирин) аналогик таъсирга эга бўлиши мумкин. НЯҚП ва эстрогенлар гипотензив самарани яққоллигини камайтиради. Фозиноприл кўмирни сўрилиш усулини қўллаш билан миқдорий аниқланганда сохта паст аҳамиятли дигоксинни зардобда даражасини чақириши мумкин. Бунинг ўрнига, пробиркаларни антителолар қоплаган усули қўлланадиган бошқа йиғмалар қўлланиши мумкин. Қалқонсимон олди безининг функциясини аниқлаш тестини ўтказишдан бир неча кун аввал фозиноприл билан даволашни тўхтатиб туриш керак. Фозиноприл ацетилсалицил кислотаси билан бир вақтда (тавсия этилган дозаларда), тромболитиклар, бета-блокаторлар ва/ёки нитратлар билан қўлланиши мумкин.

Диуретиклар. Фозиноприлни диуретиклар билан бир вақтда қўлланганда ёки туз истеъмол қилишни чегаралаган қатъий пархез билан мажмуада ёки диализ билан, яққол гипотензив реакция ривожланиши мумкин, айниқса қабулдан кейин биринчи соат давомида фозиноприлни бошланғич дозасидан кейин.

Калий тежовчи диуретиклар ва калий сақловчи қўшимчалар. Калий препаратлари, калий тежовчи диуретиклар гиперкалиемияни ривожланиш хавфини оширади. Гиперкалиемияни ривожланиш хавфидан четланиш мақсадида фозиноприлни спиронолактон, амилорид, триамтерен каби бошқа препаратлар билан бир вақтда қўллаш керак. Калий қўшилмалари билан препаратларни эҳтиёткорлик билан қўллаш керак. Калий концентрациясини бемор зардобида қисқа муддат вақтдан кейин аниқлаш керак. Сурункали юрак етишмовчилиги бўлган пациентларда, қандли диабет, калий тежовчи диуретикларни бир вақтда қабул қилувчи, калий, калий сақловчи тузни ўрнини босувчи ёки бошқа воситалар, гиперкалиемияни чақирувчи (масалан, гепарин), ААФ ингибиторлари гиперкалиемияни ривожланиш хавфини оширади.

Бошқа препаратлар билан ўзаро таъсири. Препаратни биокираолиши хлорталидон, нифедипин, пропранолол, гидрохлортиазид, циметидин, метоклопрамид, пропантелин бромид, дигоксин, аспирин ва варфарин билан бир вақтда қўлланганда ўзгармайди.

Оғир кечувчи артериал гипертензия ёки йўлдош декомпенсацияланган сурункали юрак етишмовчилиги бўлган пациентлар фозиноприл билан даволашни стационар шароитда бошлаш керак. Аортал ва митрал стенозлари бўлган пациентларга эҳтиёткорлик билан қўллаш керак.

Препарат билан даволашдан олдин ва даволаш вақтида артериал босимни, буйраклар функциясини, қондаги калийнинг концентрациясини, гемоглобин, креатинин, мочевинанинг миқдорини, электролитларнинг концентрацияси ва «жигар» ферментлари фаоллигини назорат қилиш, трансаминазалар ошган вақтда препаратни қўллашни тўхтатиш керак.

Фозиноприлни қабул қилиш фонида периферик қонда, айниқса нейтропениянинг юқори хавфи бўлган беморларда; буйраклар функцияси бузилганида ва бириктирувчи тўқиманинг тизимли касалликларида лейкоцитларнинг сонини вақти-вақти билан назорат қилиш керак.

Гипотензия ривожланишининг юқори хавфи туфайли, препарат кам тузли ёки тузсиз парҳездаги пациентларга буюрилганида эҳтиёткорликка риоя қилиш лозим.

Ангионевротик шиш. Беморларда АКФ ингибиторларини, жумладан фозиноприлни қўллаш натижасида ангионевротик шишни ривожланиши тўғрисида хабар қилинган. Тил, ҳалқум ёки ҳиқилдоқ шишида ўлим билан якунланиши мумкин бўлган нафас йўлларининг обструкцияси ривожланиши мумкин. Бундай ҳолатларда эпинефрин (адреналин) (1:1000) эритмасини зудлик билан тери остига юбориш ва бошқа шошилинч даволаш чораларини ўтқазиш керак. Беморлар юзда, кўзларда, лабларда ва тилда шишлар, ҳиқилдоқ мушакларини спазми ёки нафасни қийнлашиши пайдо бўлганида препаратни қабул қилишни тўхтатиш ва дарҳол даволовчи шифокорга хабар бериши тўғрисида хабардор бўлишлари керак.

АКФ ингибиторларини қабул қилиш вақтда кам ҳолларда ичак шиллиқ қаватини шиши аниқланган. Ичак шиллиқ қаватини шишини АКФ ингибиторлари билан даволаш фонида абдоминал оғриқларга шикоятлари бўлган пациентларда дифференциал диагностика қилишда ҳисобга олиш лозим. Симптомлар АКФ ингибиторларини қабул қилиш тўхтатилгандан кейин йўқолган.

Десенсибилизация ўтқазиш вақтида анафилактик реакциялар. Десенсибилизация муолажаларини ўтказиш вақтида беморларни АКФ ингибиторлари билан даволанганда эҳтиёткорликка риоя қилиш керак.

Юқори ўтказувчан мембраналар орқали диализ қилиш вақтида анафилактик реакциялар. АКФ ингибиторлари билан даволаш фонида юқори ўтқазувчан мембраналар орқали гемодиализни ўтқазишда, шунингдек декстран сульфатда адсорбцияси билан паст зичликдаги липопротеинларнинг плазмофарез қилиш вақтида анафилактик реакциялар ривожланиши мумкин. Ушбу ҳолатларда бошқа туркумли диализ мембраналарини қўллаш эҳтимолини ёки бошқа дори-дармон билан даволашни кўриб чиқиш лозим.

Нейтропения/агранулоцитоз. Кам ҳолларда АКФ ингибиторлари билан даволаш вақтида агранулоцитозни ривожланиши ва суяк кўмигининг функциясини бостириши тўғрисида хабар қилинган. Ушбу ҳолатлар буйрак функциясини бузилиши бўлган беморларда, айниқса бириктирувчи тўқиманинг тизимли касалликлари бўлганда (шу жумладан, тизимли қизил югурик ёки склеродермияда) кўпроқ кузатилган. АКФ ингибиторлари билан даволашдан олдин ва даволаш жараёнида нейтротропенияни юқори хавфи бўлган беморларда лейкоцитларни умумий сони ва лейкоцитар формулани (даволашнинг биринчи 3-6 ойида, ойида 1 марта ва препаратни қўллашнинг биринчи йилида) умумий сонини қилиш лозим.

Артериал гипотензия. Диуретикларни артериал гипотензиянинг пайдо бўлиш эҳтимолини камайтириш учун фозиноприл билан даволашни бошлашдан 2-3 кун олдин диуретикларни бекор қилиш керак. Фозиноприл билан даволашдан олдин ва даволаш вақтида АБ, буйрак функциясини, қонда калий ионларини, креатинин, мочевина миқдорини, электролитларни концентрациясини ва «жигар» трансаминазалар фаоллигини назорат қилиш керак. АКФ ингибиторларини қўлланганда симптоматик гипотензия диуретиклар билан ва/ёки тузнинг тушишини чеклайдиган парҳез ва/ёки буйрак диализи ўтқазилган беморларда кўпроқ кузатилиши мумкин. Вақтинча гипотензив реакция организмнинг гидратацияси бўйича ўтқазилган чоралардан кейин препаратни қўллашга мумкин бўлмаган ҳолат деб ҳисобланмайди. Кам ҳолларда фозиноприл қўлланганда артериал гипертензиянинг асоратланмаган шакли бўлган беморларда артериал гипотензияни ривожланишини фозиноприлни қўлланиши билан боғлиқ деб ҳисобланган.

Сурункали юрак етишмовчилиги бўлган беморларда буйрак етишмовчилиги мавжуд бўлганда ёки бўлмаганда АКФ ингибиторлари билан даволаш олигурияга ёки азотемияга олиб келувчи хаддан зиёд антигипертензив самарани чақириши, кам ҳолларда ўткир буйрак етишмовчилигига олиб келиши ва ўлим билан якунланиши мумкин. Шунинг учун фозиноприл билан даволанаётган сурункали юрак етишмовчилигида беморларни, айниқса даволашни биринчи 2 хафтаси давомида, шунингдек фозиноприл ёки диуретикнинг дозасини ҳар қандай оширилишида синчковлик билан кузатиш керак.

Аввал диуретиклар билан жадал даволанган ва қонда натрийнинг даражаси пасайган нормал ёки пасайган артериал босими бўлган беморларда диуретикнинг дозасини камайтириш талаб қилиниши мумкин. Артериал гипотензия фозиноприлни кейинчалик қўллашга қарши кўрсатма ҳисобланмайди. Препаратни юрак етишмовчилигини даволашни бошида қўллашда тизимли артериал босимини бироз пасайиши одатий ва мақбул самара деб ҳисобланади. Даволашни эрта босқичларида ушбу пасайиш даражаси максимал бўлади ва бир ёки икки хафта даволаш давомида барқарор бўлади. Артериал босими одатда даволашни бошлашдан олдинги даврга ҳос бўлган терапевтик самаралари пасайган кўрсаткичларга қайтади.

Жигар функциясини бузилиши. Сезирали сариқлик ва «жигар» трансаминазалари фаоллигини яққол ошганида фозиноприл билан даволашни тўхтатиш ва мувофиқ даволашни буюриш лозим.

Буйрак функциясини бузилиши. Битта ёки иккита буйрак артериясини стенози билан бўлган артериал гипертензияли беморларда, шунингдек АКФ ингибиторлари билан даволаш вақтида буйрак артерияларининг касаллик белгилари бўлмаган бир вақтда қўлланганида зардобда креатинин ва қонда азот мочевина даражаси ошиши мумкин. Ушбу самаралар одатда қайтувчан ва даволаш тўхтатилгандан кейин ўтиб кетади. Диуретикнинг ва/ёки фозиноприлнинг дозасини камайтириш талаб қилиниши мумкин.

Буйрак етишмовчилигида, гипонатриемияда (дегидратация, артериал гипотензия, сурункали буйрак етишмовчилиги хавфида), аортал стенозда, буйрак трансплантациясидан кейинги ҳолатда, десенсибилизацияда, нейтропения ёки агранулоцитозни ривожланиш хавфини ошиши туфайли бириктирувчи тўқималарни тизимли касалликларда (шу жумладан тизимли қизил югурик, склеродермия), гемодиализда, цереброваскуляр касалликларда (шу жумладан бош мия қон айланишини етишмовчилигида), юрак ишемик касаллигида, NYHA таснифи бўйича III-IV функционал синфи сурункали юрак етишмовчилигида, қандли диабетда, суяк кўмик қон яратишини бузилишида, гиперкалиемияда, кекса ёшли пациентларда, подаграда, туз чегараланган парҳез фонида, айланиб юрувчи қон ҳажмини камайиши билан кечувчи ҳолатларда (шу жумладан диарея, қусиш, олдинги диуретиклар билан даволаш) эҳтиёткорлик билан қўллаш лозим.

Даволашни бошлашдан олдин аввал ўтқазилган антигипертензив даволашни, артериал босимини ошиш даражасини, туз ва/ёки суюқлик рационини чекланишини ва бошқа клиник вазиятларни таҳлил қилиш лозим.

Иложи борича фозиноприл билан даволашни бошлашдан бир неча кун олдин ўтқазилган антигипертензив даволашни тўхтатиш керак.

Оғир сурункали юрак етишмовчилиги ва буйрак функцияси ренин-ангиотензин-альдостерон тизимининг фаоллигига боғлиқ бўлган беморларда АКФ ингибиторлари билан даволаш олигурияга ёки кучайиб борувчи азотемия ва кам ҳолларда ўткир буйрак етишмовчилигига ва/ёки ўлимга олиб келиши мумкин.

Гиперкалиемия. Бир вақтда АКФ ингибиторлари билан калий тежовчи диуретикларни, парҳезга калийли қўшимчалар, калий сақловчи туз ўрнини босувчи эритмалар ёки зардобда калий ионларини концентрациясини оширувчи бошқа препаратларни (масалан, гепарин) юрак етишмовчилиги, қандли диабети бўлган беморларда зардобда калий ионлар концентрациясини ошиш хавфини оширади.

Жарроҳлик операциялари/анестезиялар. АКФ ингибиторлари умумий анестезия ўтқазиш учун қўлланадиган препаратларни антигипертензив таъсирини кўчайтириши мумкин. Жарроҳлик аралашувларидан олдин (жумладан стоматологияда) шифокор-анестезиологни АКФ ингибиторларини қўлланиши тўғрисида огоҳлантириш лозим.

Жисмоний машқларни бажаришда ёки иссиқ об-ҳавода айланиб юрувчи қон ҳажмини камайиши натижасидаги дегидратация ва артериал гипотензия хавфи туфайли эҳтиёткорликка риоя қилиш лозим.

Транспорт ва потенциал хавфли механизмларни бошқариш қобилиятига таъсирининг аҳамияти

Транспорт воситаларини бошқаришда ёки юқори диққатни талаб қиладиган ҳар қандай ишни бажаришда, бош айланиши пайдо бўлиши мумкинлиги туфайли, айниқса диуретик дори воситаларини қабул қилаётган беморларда, препаратнинг бошланғич дозасидан сўнг эҳтиёткорликка риоя қилиш лозим.

Препарат болалар ололмайдиган жойда сақлансин ва ўрамида кўрсатилагн яроқлилик муддати ўтгач ишлатилмасин.

Симптомлари: АБ яққол пасайиши, брадикардия, шок, сув-электролит холатларни бузилиши, ўткир буйрак етишмовчилиги, ступор.

Даволаш: препаратни қабул қилишни тўхтатиш, меъдани ювиш кўрсатилади, сорбентлар қабул қилиш (масалан, фаоллаштирилган кўмир), вазодепрессор воситалар, 0,9% натрий хлорид эритмаси инфузияси ва сўнгра симптоматик ва тутиб турувчи даволаш. АБ пасайганда - катехоламинларни вена ичига юбориш, ангиотензина II; брадикардияда - пейсмекерни қўллаш. Гемодиализни қўллаш самарасиз.

14 таблеткадан поливинилхлоридли плёнкадан ва алюмин фольгали контур уяли ўрамга жойланган.

2 контур уяли ўрам давлат ва рус тилларидаги қўллаш бўйича йўриқномаси билан картон қутига жойланган.

25 °С дан юқори бўлмаган ҳароратда сақлансин.

3 йил.

Рецепт бўйича.

«ВИВА ФАРМ» МЧЖ, Қозоғистон Республикаси

2-я Остроумова кўч, 33, Олмаота ш., 050030.

тел.: +7 (727) 383 74 63, факс: +7 (727) 383 74 56