Diprokortin

Tarkib

1 ml suspenziya tarkibiga quyidagilar kiradi:

faol moddalar: betametazon dipropionat 6,43 mg betametazonga ekvivalent - 5 mg, betametazon natriy fosfat 2,63 mg betametazonga ekvivalent - 2 mg;

yordamchi moddalar: metilparaben (E218), propilparaben (E216), benzil spirti, natriy xlorid, suvsiz natriy gidrofosfat, dinatriy edetat, natriy karboksimetilsellyuloza, polisorbat 80, polietilen glikol 4000, inyeksiya uchun suv.

Tavsif

Tarkibida osongina suspenziyalanadigan oq yoki deyarli oq rangli zarrachalar bo‘lgan shaffof rangsiz yoki sarg‘ish, biroz yopishqoq suyuqlik.

Dori shakli

Inyeksiya uchun suspenziya.

Farmakoterapevtik guruh

Tizimli qo‘llash uchun kortikosteroidlar. ATX kodi: H02AB01.

Farmakologik xususiyatlari

Farmakodinamika

Diprokortin — bu betametazonning eruvchan va kam eruvchan efirlari kombinatsiyasi bo‘lib, mushak orasiga, bo‘g‘im orasiga, bo‘g‘im atrofiga, sinovial va teri orasiga inyeksiya qilish, shuningdek, bevosita zararlanish o‘chog‘iga yuborish uchun qo‘llaniladi. Diprokortin yuqori glyukokortikosteroid faollikka va kam mineralokortikosteroid faollikka ega.

Bundan tashqari, preparat uglevod gomeostazi va suv-elektrolit muvozanatini tartibga soladi.

Betametazon dipropionat kristallarining kichik o‘lchamlari kichik diametrli (0,9 mm gacha) ignalarni teri ichiga va bevosita shikastlanish o‘chog‘iga yuborish uchun qo‘llash imkonini beradi.

Farmakokinetika

Betametazon natriy fosfat - oson eriydigan komponent bo‘lib, yuborilgan joydan tez so‘riladi, bu esa terapevtik ta’sirning tez boshlanishini ta’minlaydi. Betametazon dipropionati kam eriydigan komponent bo‘lib, inyeksiya joyida hosil bo‘lgan depodan sekin so‘riladi va preparatning uzoq muddatli ta’sirini ta’minlaydi.

Plazma oqsillari bilan bog‘lanishi - 62,5%. Jigarda metabolizmga uchraydi. Eliminatsiya asosan buyraklar orqali amalga oshiriladi, ozgina qismi o‘t bilan chiqariladi.

Ko‘rsatmalar

Revmatoid artrit, osteoartritlar, bursitlar, tendosinoviitlar, tendinitlar, peritendinitlar, ankilozlovchi spondilit, epikondilit, radikulit, koksidiniya, ishias, lyumbago, bo‘yin qiyshiqligi, ganglioz kista, ekzostoz, fassiit, oyoq kafti kasalliklari, qattiq qadoq fonida bursit, shporlar, oyoq bosh barmog‘ining qiyin harakatlanishi.

Bronxial astma, astmatik status, pichan isitmasi, allergik bronxit, allergik rinit, dori allergiyasi, zardob kasalligi, hasharot chaqishiga reaksiya.

Atopik dermatit (tangaga o‘xshash ekzema), neyrodermit, kontakt dermatit, yaqqol quyosh dermatiti, eshakemi, qizil yassi temiratki, insulinli lipodistrofiya, uyali alopetsiya, diskoid eritematoz volchanka, psoriaz, keloid chandiqlar, oddiy pufakcha, gerpetik dermatit, kistoz husnbuzarlar.

Tizimli eritematoz volchanka, sklerodermiya, dermatomiozit, tugunchali periarteriit.

Kattalarda leykoz va limfomaning palliativ terapiyasi; bolalarda o‘tkir leykoz.

Adrenogenital sindrom. Ichak kasalliklari (yarali kolit, regionar ileit, spru). Kortikosteroid terapiyasini talab qiladigan qonning patologik o‘zgarishlari. Nefrit, nefrotik sindrom.

Buyrak usti bezi po‘stlog‘ining birlamchi va ikkilamchi yetishmovchiligi (bir vaqtning o‘zida albatta mineralokortikoidlar yuborilganda).

Qo‘llash usuli va dozalari

Diprokortinni glyukokortikosteroid organizmga tizimli tushishi zarur bo‘lganda mushak orasiga; zararlangan yumshoq to‘qimaga bevosita yoki artritlarda bo‘g‘im orasiga va periartikulyar inyeksiyalar ko‘rinishida; terining turli kasalliklarida teri orasiga inyeksiyalar ko‘rinishida; oyoq panjasining ba’zi kasalliklarida zararlanish o‘chog‘iga mahalliy inyeksiyalar ko‘rinishida yuborish tavsiya etiladi.

Dozalash tartibi va yuborish usuli ko‘rsatmalarga, kasallikning og‘irligiga va bemorning davolanishga bo‘lgan reaksiyasiga qarab individual ravishda belgilanadi. Doza minimal bo‘lishi va qo‘llash davri iloji boricha qisqa bo‘lishi kerak.

Agar ma’lum vaqt oralig‘ida qoniqarli klinik samaraga erishilmasa, preparat bilan davolashni to‘xtatish va boshqa tegishli terapiyani o‘tkazish lozim.

Tizimli davolash

Preparatning boshlang‘ich dozasi ko‘p hollarda 1-2 ml ni tashkil etadi. Zarurat tug‘ilganda, bemorning ahvoliga qarab yuborish takrorlanadi.

Preparat dumbaga chuqur mushak ichiga yuboriladi:

shoshilinch choralarni talab qiladigan og‘ir holatlarda (qizil bo‘richa va astmatik holat) preparatning boshlang‘ich dozasi 2 ml bo‘lishi mumkin;

turli dermatologik kasalliklarda, odatda, 1 ml preparat yetarli bo‘ladi;

nafas olish tizimi kasalliklarida preparatning ta’siri mushak orasiga inyeksiyadan keyin bir necha soat ichida boshlanadi. Bronxial astma, pichan isitmasi, allergik bronxit va allergik rinitda 1-2 ml preparat yuborilgandan so‘ng ahvolning sezilarli yaxshilanishiga erishiladi;

o‘tkir va surunkali bursitlarda mushak orasiga yuborish dozasi 1-2 ml preparatni tashkil etadi. Zarurat tug‘ilganda bir necha marta qayta yuboriladi.

Mahalliy kiritish

Mahalliy og‘riqsizlantiruvchi preparatni bir vaqtning o‘zida qo‘llash faqat ayrim hollardagina zarur bo‘ladi. Agar bir vaqtning o‘zida anesteziyalovchi modda yuborish maqsadga muvofiq bo‘lsa, u holda 1% yoki 2% li prokain gidroxlorid yoki lidokain eritmasi va tarkibida parabenlar bo‘lmagan dori shakllari qo‘llaniladi. Tarkibida metilparaben, propilparaben, fenol va boshqa shunga o‘xshash moddalar bo‘lgan anestetiklarni qo‘llash mumkin emas.

Anestetikni Diprokortin preparati bilan kombinatsiyada qo‘llaganda, avval shprisga flakondan preparatning kerakli dozasi olinadi, keyin shu shprisga ampuladan mahalliy anestetikning kerakli miqdori olinadi va qisqa vaqt davomida chayqatiladi. Lidokainni qo‘llashdan oldin yuqori sezuvchanlikka teri sinamasini o‘tkazish zarur.

O‘tkir bursitlarda (subdeltasimon, kurak osti, tirsak va oldingi tizza usti) sinovial xaltaga 1-2 ml Diprokortin preparati yuborish og‘riqni yengillashtirishi va harakatni bir necha soatga to‘liq tiklashi mumkin. Surunkali bursitni davolash kasallikning o‘tkir xuruji bartaraf etilgandan so‘ng preparatning kichik dozalari bilan o‘tkaziladi.

O‘tkir tendosinoviitlar, tendinitlar va peritendinitlarda Diprokortin preparatining bir inyeksiyasi bemorning ahvolini yengillashtiradi, surunkalilarida - reaksiyaga qarab preparat inyeksiyasini takrorlash kerak. Preparatni bevosita paylarga yuborishdan saqlanish kerak. Preparatni bo‘g‘im ichiga 0,5-2 ml dozada yuborish revmatoid artrit va osteoartritda og‘riq, zirqirab og‘rish va bo‘g‘imlarning qiyin harakatlanishini yuborilgandan keyin 2-4 soat ichida kamaytiradi. Preparatning terapevtik ta’sir davomiyligi sezilarli darajada o‘zgarib turadi va 4 hafta va undan ortiqni tashkil etishi mumkin.

Preparatning tavsiya etilgan dozalari katta bo‘g‘imlarga yuborilganda - 1-2 ml; o‘rta bo‘g‘imlarga - 0,5-1 ml; kichik bo‘g‘imlarga - 0,25-0,5 ml.

Terining ba’zi kasalliklarida preparatni bevosita zararlangan o‘choqqa teri ichiga yuborish samarali bo‘lib, dozasi 0,2 ml/sm2 ni tashkil etadi. Zararlangan joy tuberkulin shprisi va diametri taxminan 0,9 mm li igna yordamida bir tekis sanchiladi. 1 hafta davomida barcha yuborilgan joylarga yuborilgan preparatning umumiy dozasi 1 ml dan oshmasligi kerak.

Diprokortin preparatining tavsiya etilgan bir martalik dozalari (yuborishlar orasidagi interval 1 hafta): qattiq qadoqda - 0,25-0,5 ml (qoidaga ko‘ra, 2 ta inyeksiya samarali); shporda - 0,5 ml; oyoq bosh barmog‘ining qiyin harakatida - 0,5 ml; sinovial kistada - 0,25 dan 0,5 ml gacha; tenosinovitda - 0,5 ml; o‘tkir podagra artritida - 0,5 dan 1 ml gacha. Yuborish uchun diametri taxminan 1 mm bo‘lgan tuberkulin shprisidan foydalanish tavsiya etiladi.

Terapevtik samaraga erishilgandan so‘ng, qo‘llab-quvvatlovchi doza eritmadagi betametazon konsentratsiyasini kamaytirish hisobiga boshlang‘ich dozani asta-sekin kamaytirish orqali tanlanadi va u tegishli vaqt oraliqlarida yuboriladi. Dozani kamaytirish minimal samarali dozaga yetgunga qadar davom ettiriladi.

Stress holati (kasallik bilan bog‘liq bo‘lmagan) yuzaga kelganda yoki yuzaga kelish xavfi tug‘ilganda, preparat dozasini oshirish zarur bo‘lishi mumkin.

Uzoq muddatli terapiyadan so‘ng preparatni to‘xtatish dozani asta-sekin kamaytirish orqali amalga oshirilishi kerak. Bemorning ahvolini kuzatish, hech bo‘lmaganda, uzoq muddatli terap

Nojo‘ya ta’sirlari

Nojo‘ya hodisalar, boshqa glyukokortikosteroidlarni qo‘llashdagi kabi, preparatning dozasi va qo‘llash davomiyligiga bog‘liq. Bu reaksiyalar, odatda, qaytar bo‘lib, dozani kamaytirish yo‘li bilan kamaytirilishi mumkin.

Suv-elektrolit balansi: natriemiya, kaliy ajralishining ortishi, gipokaliemik alkaloz, kalsiy ajralishining ortishi, to‘qimalarda suyuqlik ushlanib qolishi.

Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: ushbu kasallikka moyil bemorlarda dimlangan yurak yetishmovchiligi; arterial gipertenziya.

Suyak-mushak tizimi: mushaklar kuchsizligi, miopatiya, mushak massasining yo‘qolishi, og‘ir psevdoparalitik miasteniyada miastenik belgilarning kuchayishi, osteoporoz, son yoki yelka suyagi boshchalarining aseptik nekrozi, naysimon suyaklarning patologik sinishlari, paylarning uzilishi, bo‘g‘imlarning beqarorligi (ko‘p martalik inyeksiyalardan so‘ng).

Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: hiqichoq, oshqozon-ichak traktining eroziv-yarali shikastlanishi, keyinchalik teshilishi va qon ketishi mumkin, qizilo‘ngach yaralari, pankreatit, meteorizm.

Teri tomonidan: yara bitishining yomonlashuvi, teri atrofiyasi, terining yupqalashishi, petexiyalar va ekximozlar, yuz eritemasi, ko‘p terlash, dermatit, toshma, angionevrotik shish kabi teri reaksiyalari.

Asab tizimi tomonidan: talvasalar, intrakranial bosimning oshishi va ko‘ruv nervi diskining shishi (odatda davolash tugagandan so‘ng), bosh aylanishi, bosh og‘rig‘i; eyforiya, kayfiyatning o‘zgarishi, depressiya (kuchli psixotik reaksiyalar bilan), yuqori ta’sirchanlik, uyqusizlik.

Endokrin tizim tomonidan: hayz siklining buzilishi, Kushing sindromi, homila rivojlanishi yoki bola o‘sishining kechikishi, glyukozaga tolerantlikning buzilishi, latent qandli diabetning namoyon bo‘lishi, insulin inyeksiyalariga yoki peroral antidiabetik vositalarni qo‘llashga bo‘lgan ehtiyojning ortishi.

Ko‘ruv a’zolari tomonidan: orqa subkapsulyar katarakta, ko‘z ichki bosimining oshishi, glaukoma, ekzoftalm.

Moddalar almashinuvi tomonidan: oqsil katabolizmi tufayli salbiy azot balansi; lipomatoz, shu jumladan nevrologik asoratlarga olib kelishi mumkin bo‘lgan mediastinal va epidural lipomatoz; tana vaznining ortishi.

Immun tizimi tomonidan: preparat yuborilishiga anafilaktik reaksiya yoki yuqori sezuvchanlik reaksiyasi va gipotenziv reaksiya.

Preparatni parenteral yuborish bilan bog‘liq boshqa nojo‘ya ta’sirlar: yuz va bosh sohasida mahalliy qo‘llash bilan birga keladigan ko‘rish qobiliyatining buzilishi, giper- yoki gipopigmentatsiya, teri osti yoki teri atrofiyasi, aseptik abssesslar, inyeksiyadan keyin yuzga qon quyilishi (bo‘g‘im ichiga yuborish) va neyrogen artropatiya.

Qarshi ko‘rsatmalar

Betametazonga, preparatning boshqa tarkibiy qismlariga yoki boshqa glyukokortikosteroidlarga yuqori sezuvchanlik.

Tizimli mikozlar.

Idiopatik trombotsitopenik purpura bilan og‘rigan bemorlarga mushak ichiga yuborish.

Dozani oshirib yuborish

Betametazonning o‘tkir dozasini oshirib yuborish hayot uchun xavfli vaziyatlarni keltirib chiqarmaydi. Glyukokortikosteroidlarning yuqori dozalarini bir necha kun davomida yuborish noxush oqibatlarga olib kelmaydi (juda yuqori dozalarni qo‘llash holatlari yoki qandli diabet, glaukoma, oshqozon-ichak traktining eroziv-yarali shikastlanishlari kuchayganda yoki bir vaqtning o‘zida digitalis preparatlari, bilvosita antikoagulyantlar yoki kaliyni chiqarib tashlaydigan diuretiklar bilan davolanayotgan bemorlar bundan mustasno).

Davolash

Bemorning ahvolini sinchkovlik bilan tibbiy nazorat qilish zarur. Suyuqlikni optimal iste’mol qilishni qo‘llab-quvvatlash, plazma va siydikdagi elektrolitlar miqdorini (ayniqsa, organizmdagi natriy va kaliy muvozanatini) nazorat qilish zarur. Bu ionlarning nomutanosibligi aniqlanganda tegishli terapiya o‘tkazish zarur.

Ehtiyot choralari va qo‘llash xususiyatlari

Preparatni har qanday yuborish (yumshoq to‘qimalarga, shikastlanish o‘chog‘iga, bo‘g‘im ichiga va h.k.) bir vaqtning o‘zida kuchli mahalliy ta’sir bilan tizimli ta’sirga olib kelishi mumkin.

Trombotsitopenik purpurada Diprokortinni mushak orasiga juda ehtiyotkorlik bilan yuborish kerak.

Glyukokortikosteroidlarni mushak orasiga inyeksiya qilib, to‘qimalarning mahalliy atrofiyasini oldini olish uchun mushak ichiga chuqur yuborish lozim.

Bo‘g‘im ichiga inyeksiya qilish faqat tibbiyot xodimlari tomonidan amalga oshirilishi kerak. Septik jarayonni istisno qilish uchun bo‘g‘im ichidagi suyuqlik tahlili o‘tkazilishi lozim. Bo‘g‘im ichi infeksiyasi mavjud bo‘lganda preparatni yubormang. Og‘riqning sezilarli darajada kuchayishi, shish, atrofdagi to‘qimalar haroratining ko‘tarilishi va bo‘g‘im harakatining yanada cheklanishi septik artritdan dalolat beradi. Tashxis tasdiqlanganda antibakterial terapiya tayinlash zarur.

Glyukokortikosteroidlarni nostabil bo‘g‘imga, infeksiyalangan sohalarga va umurtqalararo bo‘shliqlarga yuborish mumkin emas. Osteoartritda bo‘g‘imga takroriy inyeksiyalar qilish bo‘g‘imning yemirilish xavfini oshirishi mumkin. Muvaffaqiyatli bo‘g‘im ichi terapiyasidan so‘ng, bemor bo‘g‘imni ortiqcha zo‘riqtirishdan saqlanishi kerak.

Gipotireoz yoki jigar sirrozi, ko‘zning gerpetik zararlanishi (shox parda teshilishi ehtimoli tufayli); nospetsifik yarali kolit, teshilish xavfi, abssess yoki boshqa yiringli infeksiyalarda, shuningdek, divertikulit, yangi hosil bo‘lgan ichak anastomozlari, oshqozon va o‘n ikki barmoqli ichakning faol yoki yashirin yara kasalligi, buyrak yetishmovchiligi, arterial gipertenziya, osteoporoz, og‘ir miasteniyada preparatni ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak.

Preparatni qo‘llash fonida psixikaning buzilishi mumkin (ayniqsa, hissiy beqarorligi yoki psixozlarga moyilligi bo‘lgan bemorlarda).

Preparat bilan davolashda qandli diabet bilan og‘rigan bemorlarga qand miqdorini pasaytiruvchi terapiyani tuzatish kerak bo‘lishi mumkin.

Glyukokortikosteroidlar qabul qilayotgan bemorlar chechakka qarshi emlanmasligi kerak. Kortikosteroidlar (ayniqsa, yuqori dozalarda) qabul qilayotgan bemorlarga nevrologik asoratlar rivojlanish xavfi va bunga javoban immunitet reaksiyasining pastligi (antitelolar hosil bo‘lmasligi) tufayli boshqa immunizatsiya o‘tkazmaslik kerak. O‘rinbosar terapiya o‘tkazilganda (masalan, buyrak usti bezi po‘stlog‘ining birlamchi yetishmovchiligida) immunizatsiya o‘tkazish mumkin.

Diprokortinni immunitetni susaytiruvchi dozalarda qabul qilayotgan bemorlar suvchechak va qizamiq bilan og‘rigan bemorlar bilan aloqada bo‘lishdan saqlanishlari kerak. Preparatni qo‘llashda glyukokortikosteroidlar yuqumli kasallik belgilarini yashirishi hamda organizmning qarshiligini pasaytirishi mumkinligini inobatga olish zarur.

Preparatni faol silda tayinlash faqat tez kechuvchi yoki tarqalgan sil holatlarida silga qarshi adekvat terapiya bilan birgalikda amalga oshirilishi mumkin. Latent tuberkulyoz bilan og‘rigan yoki tuberkulinga ijobiy reaksiya bergan bemorlar, avvalo, shifokor bilan tuberkulyozga qarshi profilaktik terapiya masalasini hal qilishlari kerak.

Glyukokortikosteroidlarni uzoq vaqt qo‘llash kataraktani (ayniqsa bolalarda), ko‘ruv nervining zararlanishi mumkin bo‘lgan glaukomani keltirib chiqarishi va ko‘zning ikkilamchi infeksiyasi (zamburug‘li yoki virusli) rivojlanishiga olib kelishi mumkin. Vaqti-vaqti bilan oftalmologik tekshiruvdan o‘tish kerak, ayniqsa Diprokortinni 6 oydan ortiq qabul qilayotgan bemorlar.

Qon bosimi oshganda, to‘qimalarda suyuqlik va natriy xlorid ushlanib qolganda hamda organizmdan kaliy chiqarilishi ko‘payganda (bu shish, yurak ishidagi og‘ishlar bilan namoyon bo‘lishi mumkin) osh tuzini cheklagan holda parhez qilish va tarkibida kaliy bo‘lgan preparatlarni qo‘shimcha qabul qilish tavsiya etiladi.

Atsetilsalitsil kislotasini gipoprotrombinemiyada qon ketishi ko‘payishi mumkinligi sababli preparat bilan birgalikda ehtiyotkorlik bilan qabul qilish lozim.

Terapiya tugagandan keyin bir necha oy ichida buyrak usti bezlari po‘stlog‘ining ikkilamchi yetishmovchiligi rivojlanishi mumkinligini ham yodda tutish kerak. Agar shu davr ichida stressli vaziyat yuzaga kelsa yoki yuzaga kelish xavfi bo‘lsa, Diprokortin preparati bilan davolashni qayta boshlash kerak.

Glyukokortikosteroidlar qo‘llanilganda spermatozoidlarning harakatchanligi va soni o‘zgarishi mumkin.

Homiladorlik va laktatsiya davri

Homiladorlarda preparatni qo‘llash xavfsizligi bo‘yicha nazorat qilinadigan tadqiqotlar yo‘qligi sababli, uni ona uchun foyda va homila/bola uchun potensial xavf nisbatini sinchkovlik bilan baholagan holda tayinlash lozim. Homiladorlik davrida kortikosteroidlarning terapevtik dozalari yuborilgan onalardan tug‘ilgan bolalar tibbiy nazorat ostida bo‘lishi kerak (buyrak usti bezi po‘stlog‘i yetishmovchiligi belgilarini erta aniqlash uchun).

Laktatsiya davrida Diprokortin preparatini buyurish zarur bo‘lganda, ona uchun terapiyaning muhimligini hisobga olgan holda (bolalarda bo‘lishi mumkin bo‘lgan nojo‘ya ta’sirlar tufayli) emizishni to‘xtatish masalasini hal qilish kerak.

Bolalar

Preparatni bolalarga qo‘llash bo‘yicha klinik ma’lumotlar yetarli emas, shuning uchun uni ushbu yosh toifasidagi bemorlarga qo‘llash maqsadga muvofiq emas (bo‘y o‘sishdan orqada qolishi va buyrak usti bezi po‘stlog‘ining ikkilamchi yetishmovchiligi rivojlanishi mumkin).

Avtomobil va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’siri

Odatda Diprokortin avtotransportni boshqarishda yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashda bemorning reaksiya tezligiga ta’sir qilmaydi.

Biroq, ayrim hollarda mushaklar kuchsizligi, talvasalar, ko‘rish qobiliyatining buzilishi, bosh aylanishi, bosh og‘rig‘i, kayfiyatning o‘zgarishi, depressiya (yaqqol psixotik reaksiyalar bilan), yuqori ta’sirchanlik paydo bo‘lishi mumkin, shuning uchun preparat bilan davolashda avtotransportni boshqarishdan yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashdan tiyilish tavsiya etiladi.

Boshqa dori vositalari bilan o‘zaro ta’siri

Fenobarbital, rifampitsin, fenitoin yoki efedrinni bir vaqtda qo‘llash kortikosteroidlar metabolizmini tezlashtirib, terapevtik ta’sirning susayishiga olib kelishi mumkin.

Glyukokortikosteroidlar va estrogenlar bir vaqtda qo‘llanganda, preparat dozasini tuzatish zarur bo‘lishi mumkin (dozani oshirib yuborish xavfi tufayli).

Kortikosteroidlar va kaliy ionlarini chiqaruvchi diuretiklarni bir vaqtda qo‘llash gipokaliyemiyani keltirib chiqarishi mumkin.

Kortikosteroidlarni yurak glikozidlari bilan birgalikda qo‘llash aritmiya ehtimolini oshirishi yoki glikozidlarning zaharliligini kuchaytirishi mumkin.

Kortikosteroidlar amfoteritsin B tufayli yuzaga keladigan kaliy ionlarining chiqarilishini kuchaytirishi mumkin. Diprokortin preparati va bilvosita antikoagulyantlarni bir vaqtning o‘zida qabul qilish qon ivish tezligining o‘zgarishiga olib kelishi mumkin, bu esa dozani to‘g‘rilashni talab qiladi.

Nosteroid yallig‘lanishga qarshi vositalar yoki alkogolning glyukokortikosteroidlar bilan birgalikdagi ta’siri oshqozon-ichak yo‘li yaralarining namoyon bo‘lish chastotasi yoki kechish og‘irligining ortishiga olib kelishi mumkin.

Kortikosteroidlar qo‘llanganda qonda salitsilatlar konsentratsiyasi kamayishi mumkin.

Glyukokortikosteroidlar va somatotropinni bir vaqtda yuborish ikkinchisining so‘rilishini sekinlashtirishi mumkin.

Nomuvofiqlik. Preparatni mahalliy anestetiklar bilan bitta shprisda aralashtirish mumkin ("Qo‘llash usuli va dozalari" bo‘limiga qarang); biroq, muvofiqlikni har doim nazorat qilish zarur.

Tegishli xavfsizlik choralari.

Diprokortin suspenziyasi vena ichiga yoki teri ostiga yuborish uchun mo‘ljallanmagan.

Preparatni qo‘llashda aseptika qoidalariga qat’iy rioya qilish shart.

Chiqarish shakli

2 ml dan ampulalarda.

1 ta ampula karton qutiga tibbiyotda qo‘llash bo‘yicha yo‘riqnoma bilan birga joylanadi.

Saqlash shartlari

Yorug‘likdan himoyalangan joyda, 30 °S dan yuqori bo‘lmagan haroratda saqlang.

Bolalar qo‘li yetmaydigan joyda saqlang.

Yaroqlilik muddati

3 yil.

Yaroqlilik muddati o‘tgandan keyin qo‘llash mumkin emas.

Ta’til shartlari

Retsept bo‘yicha.

Ishlab chiqaruvchi

Sigmatec Pharmaceutical Industries

Manzil: Part-Bl-Industrial Zone No. 6-6th October City. Misr.

iya tugagandan keyin yoki preparatni yuqori dozalarda qo‘llagandan keyin bir yil davomida davom ettiriladi.