Raksaban

Tarkib

RAKSABAN tabletkalari 20: Plyonkali qobiq bilan qoplangan har bir tabletka 20 mg rivaroksaban faol moddasini saqlaydi.

RAKSABAN 15 tabletkalari: Plyonkali qobiq bilan qoplangan har bir tabletka tarkibida 15 mg rivaroksaban faol moddasi mavjud.

Ta’sir etuvchi moddasi (MNN): rivaroksaban.

Tavsif

Plyonkali qobiq bilan qoplangan tabletkalar 20 mg, 15 mg g‘isht-qizil rangli, dumaloq, ikki tomoni qavariq, ikki tomoni silliq.

Farmakoterapevtik guruh

Peroral antikoagulyantlar, Xa omilining bevosita ingibitorlari, rivaroksaban. ATX kodi: B01AF01.

Farmakologiya

Farmakodinamika

Xa omili qonning tomir ichida ivish jarayonining asosiy omili hisoblanadi, chunki u protrombinning trombinga aylanishini katalizlaydi va ketma-ket reaksiyalar natijasida fibrin trombining shakllanishiga hamda trombotsitlarning trombin bilan faollashishiga olib keladi. Rivaroksaban trombinni (faollashgan II omil) ingibirlamaydi va trombotsitlarga ta’sir ko‘rsatmaydi.

X omil jigarda K vitamini ishtirokida faol bo‘lmagan holda ishlab chiqariladi. X omil faol Xa omilga aylanadi. Faol Xa omili ichki va tashqi qon ivish yo‘llari orqali koagulyatsion kaskadni boshlaydi. Protrombinazada bog‘langan Xa omilining bitta molekulasi 1000 dan ortiq trombin molekulasining hosil bo‘lishini katalizlaydi, bu "trombin" portlashi deb ataladi. Rivaroksaban Xa omilining yuqori selektiv ingibitori sifatida "trombin portlashi"ni to‘xtatishi mumkin. Rivaroksaban ta’sirida Xa omilning buzilishidan trombin ishlab chiqarilishi kamayadi va shu sababli fibrin hosil bo‘lishining oldi olinadi.

Rivaroksaban 0,23-0,69 mkmol/l konsentratsiyada protrombin vaqtini va faollashgan qisman tromboplastin vaqtini oshirib, antikoagulyant ta’sir ko‘rsatadi.

Rivaroksaban bilan davolash jarayoni koagulogramma ko‘rsatkichlarini muntazam tekshirishni talab qilmaydi.

Farmakokinetika

So‘rilish va biosinguvchanlik

Rivaroksaban tez so‘riladi, preparatning plazmadagi eng yuqori konsentratsiyasi 10 mg dozada ichga qabul qilingandan so‘ng 2-4 soat ichida erishiladi. Biologik o‘zlashtirilishi 80-100% oralig‘ida o‘zgarib turadi. Ovqatning mavjudligi plazmadagi Smaksni oshiradi, shuningdek, Smaks boshlanishiga qadar bo‘lgan vaqtni oshiradi. Rivaroksaban farmakokinetikasi o‘rtacha o‘zgaruvchanlik bilan tavsiflanadi.

Taqsimlash

Rivaroksabanning ko‘pchilik qismi (92-95%) odam organizmida plazma oqsillari (asosan zardob albumini) bilan bog‘langan bo‘ladi. Taqsimlanish hajmi -; mo‘tadil, Vss taxminan 50 l ni tashkil etadi.

Metabolizm va chiqarilish

Rivaroksaban metabolizmi jigarda kechadi va CYP3A4, CYP2J2 izofermentlari hamda sitoxrom R450 tizimiga bog‘liq bo‘lmagan mexanizmlar orqali amalga oshiriladi. Rivaroksaban asosan metabolitlar shaklida chiqariladi. Preparat va uning metabolitlarining 66% ga yaqini organizmdan buyraklar orqali chiqariladi, bunda 36% ga yaqini o‘zgarmagan holda chiqariladi. Preparat va uning metabolitlarining taxminan 28% i organizmdan o‘t yo‘llari orqali chiqariladi.

Xa omilining boshlang‘ich faolligi 5-80 mg rivaroksaban yuborilgandan so‘ng o‘zining boshlang‘ich qiymatidan 20-61% gacha kamayadi. Preparat 8-12 soat davomida ta’sir qiladi, ammo Xa omilining faolligi 24 soat ichida normal holatga qaytmaydi. Bu rivaroksabanni kuniga 1 marta qabul qilish imkonini beradi. Tizimli klirensi taxminan 10 l/soat bo‘lgan rivaroksabanni past darajadagi klirensi bo‘lgan dori moddalari qatoriga kiritish mumkin.

Jins/keksa yosh

Keksa bemorlarda umumiy va buyrak klirensining pasayishi natijasida rivaroksabanning plazmadagi konsentratsiyasi yosh bemorlarga qaraganda yuqori bo‘ladi. AUC ning o‘rtacha qiymati yosh bemorlarda tegishli qiymatlardan taxminan 1,5 baravar yuqori. Erkaklar va ayollarda preparat metabolizmida farqlar aniqlanmadi.

Turli vazn toifalari

Bemorlarning vazni 50 kg dan kam va/yoki 120 kg dan ortiq bo‘lsa, plazmadagi rivaroksaban konsentratsiyasiga sezilarsiz ta’sir ko‘rsatadi (farq 25% dan kam). Dozani tuzatish talab etilmaydi.

Bolalik davri

Ushbu yosh toifasi bo‘yicha ma’lumotlar mavjud emas.

Jigar yetishmovchiligi

Yengil jigar yetishmovchiligi bo‘lgan jigar sirrozi bilan og‘rigan bemorlar (Chayld-Pyu tasnifi bo‘yicha A sinf) rivaroksaban farmakokinetikasida faqat kichik farq bilan tavsiflanadi. Bu rivaroksaban AUC ning o‘rtacha 1,2 marta oshishi va farmakodinamik xususiyatlarda sezilarli farqlarning yo‘qligi bilan ifodalanadi. O‘rtacha og‘irlikdagi jigar yetishmovchiligi (Chayld-Pyu tasnifi bo‘yicha V sinf) bilan og‘rigan jigar sirrozi bilan og‘rigan bemorlar uchun quyidagi ko‘rsatkichlar xos: o‘rtacha AUC ko‘rsatkichining 2,3 marta oshishi, erkin AUC ko‘rsatkichining 2,6 marta oshishi, Xa omili faolligining sezilarli darajada (2,6 marta) pasayishi va protrombin vaqtining 2,1 marta oshishi. O‘rtacha jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar rivaroksabanga nisbatan sezgirroq bo‘lgan, bu esa plazmadagi rivaroksaban konsentratsiyasi va protrombin vaqti o‘rtasidagi yuqori farmakokinetik va farmakodinamik bog‘liqlikda o‘z ifodasini topgan. Og‘ir jigar yetishmovchiligi (Chayld-Pyu bo‘yicha C sinfi) bo‘lgan bemorlarda preparatni qo‘llash haqida ma’lumotlar yo‘q.

Buyrak yetishmovchiligi

Buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda rivaroksaban ta’siri darajasining oshishi kuzatiladi, bu kreatinin klirensi bo‘yicha aniqlanadigan buyrak faoliyatining pasayishiga teskari proporsionaldir.

Buyrak yetishmovchiligi yengil (kreatinin klirensi 80-50 ml/min.), o‘rta og‘ir (kreatinin klirensi <50 va ≥30 ml/min.) yoki og‘ir (kreatinin klirensi <30-15 ml/min.) bo‘lgan bemorlarda rivaroksabanning plazmadagi konsentratsiyasi (AUC) mos ravishda 1,4-1,5 va 1,6 marta oshishi kuzatildi.

Yengil, o‘rta og‘ir va og‘ir buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda qon ivish omili Xa faolligining umumiy susayishi 1,5; 1,9 va 2 marta, protrombin vaqti mos ravishda 1,3, 2,2 va 2,4 marta oshdi.

Qo‘llanilishi

bir yoki bir nechta xavf omillari bo‘lgan klapansiz bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi (BF) bilan og‘rigan katta yoshli bemorlarda insult va tizimli emboliyaning oldini olish*;

chuqur venalar trombozi (CHVT) va o‘pka arteriyasi tromboemboliyasini davolash;

(O‘ATE), shuningdek, kattalarda takroriy TGV va O‘ATEning oldini olish;

oyoqlarda katta ortopedik jarrohlik aralashuvlari o‘tkaziladigan bemorlarda venoz tromboemboliya (VTEO) profilaktikasi.

* Xavf omillari, masalan: dimlangan yurak yetishmovchiligi, gipertenziya, ≥75 yosh, qandli diabet, ilgari o‘tkazilgan insult, ilgari o‘tkazilgan tranzitor ishemik hujum.

Qo‘llash usuli va dozalari

Ichish uchun.

Yaxshiroq hazm bo‘lish maqsadida Raxsabanni ovqatlanish vaqtida qabul qilish kerak. Agar tabletkani butunligicha yutish qiyin bo‘lsa, uni maydalab, suv yoki yumshoq konsistensiyali ovqat, masalan, olma pyuresi bilan aralashtirish mumkin, shundan so‘ng darhol ovqat iste’mol qilish kerak. Maydalangan Raksaban tabletkasini oshqozon zondi orqali ozgina suv bilan birga yuborish mumkin, shundan so‘ng oshqozon zondini suv bilan yuvish, so‘ngra darhol enteral ovqatlantirish kerak.

Bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi bo‘lgan bemorlarda insult va tizimli emboliyaning oldini olish

Tavsiya etilgan doza kuniga bir marta, har kuni 20 mg ni tashkil etadi.

Insult va tizimli emboliya profilaktikasining afzalligi qon ketish xavfidan ustun bo‘lsa, davolashni uzoq vaqt davom ettirish lozim.

Agar navbatdagi dozani qabul qilish o‘tkazib yuborilgan bo‘lsa, bemor shu kuni zudlik bilan Raksaban qabul qilishi, ertasi kuni esa tavsiya etilgan rejimga muvofiq preparatni muntazam qabul qilishni davom ettirishi kerak. Ilgari o‘tkazib yuborilgan dozani qoplash uchun ertasi kuni preparatning ikki baravar ko‘p dozasini qabul qilmaslik kerak.

TGV va O‘ATEni davolash hamda qayta TGV va O‘ATEning oldini olish

O‘tkir TGV/O‘ATEni boshlang‘ich davolash uchun Raksabandlning tavsiya etilgan dozasi dastlabki 3 hafta davomida kuniga ikki marta 15 mg ni tashkil etadi, keyinchalik terapiyani davom ettirish va qayta TGV/O‘ATEning oldini olish uchun kuniga bir marta Raksaban 20 mg qabul qilinadi.

Katta tranzitor xavf omillari (masalan, yaqinda o‘tkazilgan keng ko‘lamli jarrohlik aralashuvlari yoki jarohat) tufayli yuzaga kelgan O‘VT/O‘ATE bilan og‘rigan bemorlarda qisqa muddatli davolashni (kamida 3 oy) ko‘rib chiqish lozim. Katta tranzitor xavf omillari bilan bog‘liq bo‘lmagan qo‘zg‘atilgan TGV/TELA, qo‘zg‘atilmagan TGV/TELA yoki anamnezida TGV/TELA qaytalanishi bo‘lgan bemorlarda uzoqroq davolashni ko‘rib chiqish lozim. TGV/TELA qaytalanishining uzoq muddatli profilaktikasiga ko‘rsatmalar mavjud bo‘lganda (TGV/TELA bilan kamida 6 oy davomida davolangandan so‘ng) tavsiya etilgan doza kuniga bir marta 10 mg ni tashkil etadi. TGV/TELA qaytalanish xavfi yuqori bo‘lgan (yondosh kasalliklar bilan asoratlangan) yoki uzaytirilgan terapiya fonida TGV/TELA qaytalanishi bo‘lgan bemorlar Raksabanni kuniga bir marta 10 mg profilaktik dozada qabul qilishni ko‘rib chiqishlari kerak.

Davolashning davomiyligi va dozasi individual ravishda tanlanishi kerak - qon ketish xavfiga nisbatan davolashning foydasi sinchiklab baholangandan so‘ng ("Maxsus ko‘rsatmalar" bo‘limiga qarang).

- Qo‘llash davomiyligi (kun) Dozalash sxemasi Umumiy kunlik doza

Takroriy TGV va TELAni davolash va oldini olish 1 kundan 21 kungacha 15 mg dan kuniga ikki marta 30 mg dan

- 22-kundan boshlab 20 mg dan kuniga bir marta 20 mg

Takroriy TGV va TELA profilaktikasi TGV va TELA terapiyasi kamida 6 oy davom etganidan so‘ng, kuniga bir marta 10 mg yoki 20 mg dan 10 mg yoki 20 mg

Agar 15 mg dozani kuniga ikki marta qabul qilishda navbatdagi doza o‘tkazib yuborilsa (davolashning 1-21 kuni), bemor 30 mg kunlik dozani qabul qilishni ta’minlash uchun zudlik bilan Raksaban qabul qilishi kerak. Ertasi kuni tavsiya etilgan rejimga muvofiq 15 mg dozada sutkasiga 2 marta preparatni muntazam qabul qilishni davom ettirish lozim.

Agar 20 mg dozani sutkasiga 1 marta qabul qilishda preparat o‘tkazib yuborilgan bo‘lsa, bemor 20 mg sutkalik dozani qabul qilishni ta’minlash uchun zudlik bilan Raksabanni qabul qilishi kerak. Keyingi kuni tavsiya etilgan rejimga muvofiq, preparatni kuniga bir marta 20 mg dozada muntazam qabul qilishni davom ettirish lozim. Ilgari o‘tkazib yuborilgan dozani qoplash uchun qabul qilinayotgan dozani ikki baravar oshirmaslik kerak.

K vitamini antagonistlaridan (AVK) rivaroksabanga o‘tish

Klapansiz BF bilan og‘rigan bemorlarda insult va tizimli emboliyaning oldini olish uchun AVK qabul qilishni to‘xtatish va xalqaro normallashgan nisbat (XNN) ≤3,0 gacha pasayganda rivaroksaban bilan davolashni boshlash kerak*.

TGV va TELA davolanayotgan va TGV va TELA qaytalanishining oldini olayotgan bemorlarda AVK qabul qilishni to‘xtatish va MNO ≤ 2,5 gacha pasayganda rivaroksaban* bilan davolashni boshlash lozim.

*AVK bilan og‘rigan bemorlar rivaroksabanga o‘tganda, rivaroksaban qabul qilgandan so‘ng MNO qiymatlari soxta yuqori bo‘ladi. MNO rivaroksabanning antikoagulyant faolligini aniqlash uchun mos kelmaydi va shuning uchun bu maqsadda qo‘llanilmasligi kerak.

Rivaroksabandan K vitamini antagonistlariga (AVK) o‘tish

Rivaroksabandan AVKga o‘tishda yetarli bo‘lmagan antikoagulyant ta’sir ehtimoli mavjud. Shu sababli, boshqa antikoagulyantga har qanday o‘tish paytida uzluksiz antikoagulyant ta’sirni ta’minlash zarur. Shuni yodda tutish kerakki, rivaroksaban MNOning oshishiga olib kelishi mumkin.

Rivaroksabandan AVKga o‘tishda bir vaqtning o‘zida AVK va rivaroksabanni MNO ≥2,0 gacha ko‘tarilmaguncha qabul qilish lozim. O‘tish davrining dastlabki ikki kuni davomida AVKning standart boshlang‘ich dozasi qo‘llanilishi kerak; so‘ngra AVK dozasi MNO bo‘yicha tanlanadi. Rivaroksaban va AVKni bir vaqtning o‘zida qabul qilish paytida, MNOni rivaroksabanning oldingi dozasi qabul qilingandan keyin 24 soatdan kechiktirmay, bevosita rivaroksabanning keyingi dozasini qabul qilishdan oldin aniqlash lozim. Rivaroksabanni qabul qilish to‘xtatilgandan keyin kamida 24 soat o‘tgach, MNOning ishonchli ko‘rsatkichlarini olish mumkin.

Parenteral antikoagulyantlardan rivaroksabanga o‘tish

Parenteral antikoagulyantni bekor qilish va rivaroksabanni parenteral antikoagulyantni (masalan, past molekulyar geparinni) navbatdagi rejali yuborish vaqtidan 0-2 soat oldin yoki parenteral antikoagulyantni uzluksiz yuborish to‘xtatilgan paytda (masalan, fraksiyalanmagan geparinni vena ichiga yuborish) qabul qilishni boshlash zarur.

Rivaroksabandan parenteral antikoagulyantlarga o‘tish

Parenteral antikoagulyantning birinchi dozasini rivaroksabanni navbatdagi rejali qabul qilish vaqtida yuborish kerak.

Bemorlarning alohida guruhlari orasida qo‘llash

Jigar yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar

Koagulopatiya bilan kechuvchi jigar kasalliklari bo‘lgan bemorlarga (qon ketishining klinik jihatdan ahamiyatli xavfini keltirib chiqaradi), shu jumladan jigar sirrozi (Chayld-Pyu bo‘yicha V va C sinflari) bo‘lgan bemorlarga rivaroksaban qo‘llash mumkin emas.

Buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar

Og‘ir buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 15-29 ml/min) bo‘lgan bemorlarda olingan cheklangan klinik ma’lumotlar mavjud bo‘lib, bu bemorlarda rivaroksaban konsentratsiyasining sezilarli darajada oshganligini ko‘rsatadi. Preparatni ushbu toifadagi bemorlarni davolash uchun ehtiyotkorlik bilan qo‘llash lozim. Kreatinin klirensi <15 ml/min bo‘lgan bemorlarda rivaroksabanni qo‘llash tavsiya etilmaydi.

O‘rtacha buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 30-49 ml/min) yoki og‘ir buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 15-29 ml/min) bo‘lgan bemorlar uchun, klapansiz BF bilan og‘rigan bemorlarda insult va tizimli emboliya profilaktikasida tavsiya etilgan doza kuniga bir marta 15 mg ni tashkil etadi.

Rivaroksabanni yengil buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 50-80 ml/min) bo‘lgan bemorlarga buyurilganda dozani tuzatish talab etilmaydi.

Keksa bemorlar

Ushbu toifadagi bemorlarda dozani tuzatish talab etilmaydi.

Jins, tana vazni yoki etnik kelib chiqish

Ushbu mezonlar asosida dozani tuzatish talab etilmaydi.

Bolalik davri

18 yoshdan kichik bolalar va o‘smirlarda xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan. Shuning uchun rivaroksabanni 18 yoshdan kichik bo‘lgan bolalar va o‘smirlarda qo‘llash tavsiya etilmaydi.

BF bilan og‘rigan bemorlarda insult va tizimli emboliyaning oldini olishda kardioversiya

Ilgari antikoagulyant terapiya olmagan bemorlarda qizilo‘ngach exokardiografiyasi (ChPExo-KG) nazorati ostida kardioversiyani davolash, adekvat antikoagulyatsion davolashni ta’minlash uchun rivaroksabanni kardioversiyadan kamida 4 soat oldin boshlash lozim.

Barcha bemorlarda kardioversiya o‘tkazilishidan oldin rivaroksabanning to‘g‘ri qo‘llanilishiga ishonch hosil qilish lozim. Davolashning boshlanishi va davomiyligi to‘g‘risidagi masalani hal qilishda rejalashtirilgan kardioversiyali bemorlarda antikoagulyant terapiya bo‘yicha amaldagi ko‘rsatmalarni hisobga olish lozim.

Klapansiz BF bilan og‘rigan va stentlash bilan rejalashtirilgan TKA (teri orqali koronar aralashuv) bo‘lgan bemorlar

Rivaroksaban 15 mg kuniga bir marta (yoki rivaroksaban 10 mg kuniga bir marta) o‘rtacha buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 30-49 ml/daqiqa) bo‘lgan bemorlarda P2Y12 ingibitoriga qo‘shimcha ravishda, og‘iz orqali antikoagulyatsiyaga muhtoj, stentlash bilan rejalashtirilgan TOKA bilan klapansiz bo‘lmachalar fibrillyatsiyasi bo‘lgan bemorlarda maksimal 12 oy davomida kamaytirilgan dozada qo‘llash bo‘yicha cheklangan tajriba mavjud.

Nojo‘ya ta’sirlari

Rivaroksaban qabul qilgan bemorlarda eng ko‘p uchraydigan nojo‘ya ta’sirlar qon ketish bo‘ldi. Eng ko‘p uchraydigan qon ketishlar burun (4,5%) va oshqozon-ichakdan qon ketishi (3,8%) bo‘ldi.

Chanoq-son yoki tizza bo‘g‘imlarini endoprotezlashdan so‘ng 10 mg rivaroksaban qabul qilgan bemorlar orasida, shuningdek, kasalxonaga yotqizilgan somatik bemorlar orasida qon ketishlar mos ravishda taxminan 6,8% va 12,6% da, kamqonlik esa mos ravishda taxminan 5,9% va 2,1% da sodir bo‘lgan.

TGV yoki O‘ATEni davolash va/yoki oldini olish uchun rivaroksabanni 15 mg dan kuniga ikki marta, so‘ngra 20 mg dan kuniga bir marta qabul qilgan bemorlar orasida qon ketishlar taxminan 23% bemorlarda, kamqonlik esa taxminan 1,6% bemorlarda kuzatilgan.

Insult va tizimli emboliya profilaktikasi o‘tkazilgan bemorlar orasida barcha turdagi va og‘irlikdagi qon ketishlar chastotasi yiliga 100 nafar bemorga 28 tani, kamqonlik -; yiliga 100 nafar bemorga 2,5 nafar.

O‘tkir koronar sindrom (O‘KS) dan so‘ng yurak qon-tomir o‘limi va miokard infarkti profilaktikasi o‘tkazilgan bemorlar orasida barcha turdagi yoki og‘irlikdagi qon ketishlar chastotasi yiliga 100 nafar bemorga 22 tani, kamqonlik -; yiliga 100 nafar bemorga 1,4

Aterotrombotik hodisalar profilaktikasi o‘tkazilgan YUIK yoki O‘ATE bilan og‘rigan bemorlar orasida barcha turdagi yoki og‘irlikdagi qon ketish chastotasi yiliga 100 nafar bemorga 6,7 ni, kamqonlik -; yiliga 100 nafar bemorga 0,15**.

*Rivaroksaban bilan o‘tkazilgan barcha tadqiqotlarda qon ketish hodisalari to‘g‘risidagi ma’lumotlarni yig‘ish, uzatish va qayta ishlashdan foydalanilgan.

** Asl rivoraksaban bilan o‘tkazilgan COMPASS tadqiqoti natijalari keltirilgan bo‘lib, unda kamqonlikning past chastotasi qayd etilgan, chunki nomaqbul hodisalar bo‘yicha ma’lumotlarni to‘plashda tanlab yondashuv qo‘llanilgan.

Nojo‘ya reaksiyalar ro‘yxati

Rivaroksabanni qo‘llashda qayd etilgan nojo‘ya ta’sirlarning chastotasi to‘g‘risidagi umumlashtirilgan ma’lumotlar organ tizimlarining sinflari (MedDRA) va chastotasi bo‘yicha quyida keltirilgan.

Nojo‘ya ta’sirlar chastotasi quyidagicha aniqlanadi:

juda tez-tez (≥ 1/10);

tez-tez (≥1/100 dan < 1/10 gacha);

kam uchraydigan (≥ 1/1000 dan < 1/100 gacha);

kam uchraydigan (≥ 1/10000 dan <1/1000 gacha);

juda kam uchraydi (<1/10000);

noma’lum chastotali (mavjud ma’lumotlar asosida chastotani aniqlash imkonsiz).

Rivaroksaban ta’sirining farmakologik mexanizmini hisobga olgan holda, uni qo‘llash postgemorragik anemiyaga olib kelishi mumkin bo‘lgan har qanday a’zo va to‘qimalardan yashirin yoki aniq qon ketish xavfini oshirishi mumkin. Qon ketish xavfi ba’zi bemorlar guruhlarida, masalan, nazorat qilib bo‘lmaydigan og‘ir arterial gipertenziyasi bo‘lgan va/yoki gemostazga ta’sir qiluvchi dorilar bilan birga davolanayotgan shaxslarda yuqori bo‘lishi mumkin. Shu sababli, antikoagulyantlar qabul qilayotgan har qanday bemorning holatini baholashda qon ketish ehtimolini hisobga olish lozim.

Qarshi ko‘rsatmalar

rivaroksabanga yoki preparatning yordamchi komponentlariga yuqori sezuvchanlik;

klinik ahamiyatga ega faol qon ketishi;

oshqozon-ichak traktining mavjud yoki yaqinda yuzaga kelgan yarasi, qon ketish xavfi yuqori bo‘lgan xavfli o‘smalar mavjudligi, yaqinda bosh miya yoki orqa miya jarohati, yaqinda bosh miya, orqa miya yoki ko‘zlarda jarrohlik amaliyoti o‘tkazilganligi, yaqinda kalla ichiga qon quyilishi, qizilo‘ngach venalarining varikoz kengayishi tashxisi qo‘yilgan yoki gumon qilinayotganligi, arteriovenoz rivojlanish anomaliyalari, qon tomir anevrizmalari yoki orqa miya yoki bosh miyaning yirik qon tomirlari anomaliyalari kabi massiv qon ketishining muhim xavf omillariga ega bo‘lgan holatlarda;

fraksiyalanmagan geparin (NFG), past molekulyar geparinlar (enoksaparin, dalteparin va boshqalar), geparin hosilalari (fondaparinuks va boshqalar), og‘iz orqali qabul qilinadigan antikoagulyantlar (varfarin, dabigatrana eteksilat, apiksaban va boshqalar) kabi boshqa har qanday antikoagulyantlar bilan qo‘shimcha davolash, boshqa antikoagulyantga o‘tishning alohida holatlari yoki NFG markaziy venoz yoki arterial kateterning o‘tkazuvchanligini ta’minlash uchun zarur bo‘lgan dozalarda yuborilishi bundan mustasno;

koagulopatiya va klinik ahamiyatga ega qon ketish xavfi bilan kechadigan jigar kasalliklari, shu jumladan Chayld-Pyu bo‘yicha V va S sinfidagi jigar sirrozi bilan og‘rigan bemorlar;

homiladorlik va emizish davri.

Dozani oshirib yuborish

Simptomlari: Rivaroksabanni 600 mg gacha qabul qilishda kamdan-kam hollarda qon ketishi yoki boshqa noxush reaksiyalar rivojlanmasdan dozani oshirib yuborish holatlari qayd etilgan.

Davolash: Rivaroksabanning spetsifik antidoti yo‘q. Doza oshirib yuborilgan taqdirda, rivaroksaban so‘rilishini kamaytirish uchun faollashtirilgan ko‘mirdan foydalanish mumkin. Qon plazmasi oqsillari bilan intensiv bog‘lanishini hisobga olgan holda, rivaroksaban dializ paytida chiqarilmaydi deb taxmin qilinadi.

Qon ketishidagi taktika

Rivaroksaban qabul qilayotgan bemorda qon ketishi rivojlanganda, keyingi qabulni kechiktirish yoki zarur bo‘lsa, davolashni bekor qilish lozim. Rivaroksabanning yarim chiqarilish davri taxminan 5-13 soatni tashkil etadi. Davolash qon ketishining og‘irligi va lokalizatsiyasiga qarab individual bo‘lishi kerak. Zarur hollarda mexanik kompressiya (masalan, burundan og‘ir qon ketishlarda), jarrohlik gemostazi va uning samaradorligini baholash, infuzion terapiya va gemodinamik qo‘llab-quvvatlash, qon preparatlarini (anemiya yoki koagulopatiya yuzaga kelganiga qarab eritrotsitar massa yoki yangi muzlatilgan plazma) yoki trombotsitar massani qo‘llash kabi tegishli simptomatik davolash usullaridan foydalanish mumkin.

Agar yuqorida sanab o‘tilgan chora-tadbirlar qon ketishini to‘xtatmasa, protrombin kompleksi konsentrati (PKK), faollashtirilgan protrombin kompleksi konsentrati (FPKK) yoki rekombinant VIIa omil (rVIIaf) kabi teskari ta’sirga ega bo‘lgan maxsus prokoagulyant preparatlar tayinlanishi mumkin. Biroq, hozirgi vaqtda rivaroksaban qabul qiluvchi bemorlarda ushbu preparatlarni qo‘llash tajribasi cheklangan. Tavsiya ham cheklangan klinik bo‘lmagan ma’lumotlarga asoslangan. RVIIaf ni takroriy yuborish qon ketishi bo‘yicha ijobiy dinamikaga qarab ko‘rib chiqilishi va titrlanishi kerak. Massiv qon ketish holatida mutaxassis-koagulolog maslahati masalasini hal qilish lozim.

Traneksam kislotasini qo‘llash bo‘yicha cheklangan tajriba mavjud bo‘lib, rivaroksaban qabul qilayotgan bemorlarda aminokapron kislotasi va aprotininni qo‘llash bo‘yicha tajriba mavjud emas.

Maxsus ko‘rsatmalar

Ehtiyotkorlik va ogohlantirish choralari

Davolashning butun davri davomida belgilangan antikoagulyant terapiya amaliyoti doirasida klinik kuzatuv olib borish tavsiya etiladi.

Qon ketish xavfi

Boshqa antikoagulyantlarni qo‘llashda bo‘lgani kabi, rivaroksabanni qabul qilish fonida qon ketish belgilarini aniqlash uchun bemorlarni diqqat bilan kuzatish kerak. Og‘ir qon ketishi rivojlanganda rivaroksabanni qabul qilish bekor qilinishi kerak.

Sun’iy yurak klapanli bemorlar.

Rivaroksaban yaqinda aorta klapanini transkateterli almashtirish (TAVR) amaliyotini o‘tkazgan bemorlarda tromboprofilaktika uchun qo‘llanilmasligi kerak. Sun’iy yurak klapani bo‘lgan bemorlarda rivaroksabanni qo‘llashning xavfsizligi va samaradorligi o‘rganilmagan, shu sababli bunday bemorlarda preparat bilan davolash tavsiya etilmaydi.

Antifosfolipid sindromi (AFS) bo‘lgan bemorlar.

Anamnezida tromboz bo‘lgan, antifosfolipid sindromi aniqlangan bemorlarga to‘g‘ridan-to‘g‘ri peroral antikoagulyantlarni (POAK), jumladan rivaroksabanni buyurish tavsiya etilmaydi. POAKni davolash, ayniqsa antifosfolipid sindromining uchta ijobiy markeri (volchankali antikoagulyant, kardiolipin antitanalari va beta-2-glikoprotein-1 antitanalari) bo‘lgan bemorlarda, K vitamini antagonistlari bilan davolash bilan solishtirganda trombotik hodisalarning qaytalanish chastotasining oshishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin.

Klapansiz BF va stentlash bilan rejalashtirilgan TOKA bilan og‘rigan bemorlar.

Intervension tadqiqotning klinik ma’lumotlari mavjud bo‘lib, uning asosiy maqsadi klapansiz BF va stentlash bilan rejalashtirilgan TOKA bo‘lgan bemorlarda xavfsizlikni baholashdan iborat. Ushbu populyatsiyada samaradorlik to‘g‘risidagi ma’lumotlar cheklangan ("Qo‘llash usuli va dozalari" va "Farmakodinamika" bo‘limlariga qarang). Anamnezida insult/tranzitor ishemik hujum bo‘lgan bunday bemorlar haqida ma’lumotlar mavjud emas.

Trombolizis yoki o‘pka embolektomiyasiga muhtoj bo‘lgan gemodinamik beqaror O‘ATE bilan og‘rigan bemorlar.

Rivaroksabanni O‘ATE va gemodinamik beqarorligi bo‘lgan yoki trombolizis yoki o‘pka embolektomiyasi o‘tkazilishi mumkin bo‘lgan bemorlarda NFGga muqobil sifatida qo‘llash tavsiya etilmaydi, chunki ushbu klinik vaziyatlarda rivoroksabanning xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan.

Neyroaksial (epidural/spinal) anesteziya yoki punksiya.

Neyroaksial (spinal/epidural) anesteziya yoki spinal/epidural punksiya o‘tkazilganda, tromboembolik asoratlarning oldini olish uchun antitrombotik vositalarni qabul qilayotgan bemorlar uzoq muddatli yoki turg‘un falajlikka olib kelishi mumkin bo‘lgan epidural yoki spinal gematoma rivojlanish xavfiga duchor bo‘ladilar.

Bunday hodisalarning rivojlanish xavfi operatsiyadan keyin doimiy epidural kateterlar qo‘llanilganda yoki bir vaqtning o‘zida gemostazga ta’sir etuvchi preparatlar qabul qilinganda yanada ortadi. Travmatik yoki takroriy epidural yoki spinal punksiyadan keyin ham xavf ortishi mumkin.

Epidural kateterni o‘rnatish yoki olib tashlash yoki lyumbal punksiyani rivaroksabanning minimal antikoagulyant ta’siri davrida amalga oshirgan ma’qul. Preparatning umumiy farmakokinetik xususiyatlarini hisobga olgan holda epidural kateterni olib tashlash kamida ikkita yarim chiqarilish davriga erishilgandan so‘ng amalga oshiriladi, ya’ni rivaroksabanni oxirgi qabul qilishdan keyin yosh bemorlarda 18 soatdan va keksa bemorlarda 26 soatdan oldin emas.

Rivaroksabanni kateter olib tashlanganidan keyin kamida 6 soat o‘tgach qabul qilish kerak. Travmatik punksiya holatida preparatni qabul qilish 24 soatga kechiktirilishi kerak.

Invaziv muolajalar va jarrohlik aralashuvlari

Agar invaziv muolaja yoki jarrohlik amaliyoti o‘tkazish zarur bo‘lsa, Rivaroksaban 15 yoki 20 mg qabul qilishni, iloji bo‘lsa, aralashuvdan kamida 24 soat oldin va shifokorning klinik xulosasiga asosan to‘xtatish lozim.

Agar muolajani kechiktirishning iloji bo‘lmasa, qon ketish xavfining oshishini aralashuvning shoshilinchligi bilan taqqoslab baholash lozim.

Rivaroksabanni qabul qilishni invaziv muolaja yoki jarrohlik aralashuvidan so‘ng, agar davolovchi shifokorning fikriga ko‘ra klinik vaziyat imkon bersa va yetarli gemostazga erishilgan bo‘lsa, iloji boricha tezroq davom ettirish lozim.

Homiladorlik va laktatsiya davri

Rivaroksabanning homiladorlik va emizish davrida ayollarda xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan.

Teri reaksiyalari

Jiddiy teri toshmalari (masalan, tarqaluvchi, yaqqol va/yoki pufakchali) yoki shilliq qavatlarning shikastlanishi bilan birga keladigan boshqa har qanday yuqori sezuvchanlik reaksiyalari paydo bo‘lishi bilan rivaroksaban bilan davolashni to‘xtatish kerak.

Dori vositasining avtotransport va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta’sirining o‘ziga xos xususiyatlari

Rivaroksaban avtotransport va potensial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga minimal ta’sir ko‘rsatadi. Bosh aylanishi (tez-tez) yoki hushdan ketish holatlari (kamdan-kam) haqida xabar berilgan. Bunday reaksiyalar kuzatilgan bemorlar avtotransportni boshqarishdan yoki mexanizmlardan foydalanishdan tiyilishlari kerak.

Dorilarning o‘zaro ta’siri

CYP3A4 va glikoprotein R ingibitorlari

CYP3A4 yoki glikoprotein R ishtirokida rivaroksaban chiqarilish yo‘llaridan faqat bittasini kuchli ingibirlaydigan dori moddalari plazmadagi rivaroksaban konsentratsiyasini kamroq darajada oshirishi kutilmoqda. Shu sababli, rivaroksabanni ketokonazol, itrakonazol, vorikonazol va posakonazol kabi azol zamburug‘ga qarshi dori vositalari yoki OIV proteaza ingibitorlari (masalan, ritonavir) bilan tizimli davolanayotgan bemorlarda qo‘llash tavsiya etilmaydi. Bu moddalar CYP3A4 ning ham, glikoprotein R ning ham kuchli ingibitorlari hisoblanadi.

Masalan, klaritromitsin (500 mg kuniga 2 marta) o‘rtacha PKK va Rivaroksaban Smaksni mos ravishda 1,5 va 1,4 marta oshirdi. Klartromitsin CYP3A4 ning kuchli ingibitori va glikoprotein R ning o‘rtacha ingibitori hisoblanadi.

Eritromitsin (500 mg 3 mahal/sut) o‘rtacha PKK va rivaroksaban Smaks 1,3 marta oshishiga olib keldi. Eritromitsin CYP3A4 va glikoprotein R ni o‘rtacha darajada susaytiruvchi preparat hisoblanadi.

Yengil buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda eritromitsinni (500 mg dan kuniga uch marta) qabul qilish buyrak faoliyati normal bo‘lgan shaxslarga nisbatan rivaroksabanning o‘rtacha PKK 1,8 marta va Smaksning 1,6 marta oshishiga olib keldi. O‘rtacha buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarda eritromitsinni qo‘llash buyrak faoliyati normal bo‘lgan shaxslarga nisbatan o‘rtacha PKKni 2,0 baravar va Smaksni 1,6 baravarga oshirdi. Eritromitsinning ta’siri buyrak yetishmovchiligi ta’sirini kuchaytiradi.

Flukonazol (400 mg bir marta/sut), rivaroksaban o‘rtacha PKK 1,4 marta va o‘rtacha Cmax 1,3 marta oshishiga olib keladi. Flukonazol CYP3A4 ning o‘rtacha ingibitori hisoblanadi.

Ushbu dorilar bilan o‘zaro ta’sir aksariyat bemorlarda klinik ahamiyatga ega emas, ammo yuqori xavf guruhidagi bemorlarda potensial ahamiyatga ega bo‘lishi mumkin.

Dronedaronni qo‘llash bo‘yicha mavjud klinik ma’lumotlar cheklangan, shuning uchun uni rivaroksaban bilan birga qo‘llashdan saqlanish kerak.

Antikoagulyantlar

Enoksaparin (bir marta yuborilgan dozasi 40 mg) va rivaroksaban (bir marta yuborilgan dozasi 10 mg) birgalikda qo‘llangandan so‘ng, qon ivish ko‘rsatkichlarida (protrombin vaqti, ACHTV) qo‘shimcha o‘zgarishlar bo‘lmaganda, Xa omiliga qarshi ta’sirning kuchayishi kuzatildi. Enoksaparin rivaroksaban farmakokinetikasiga ta’sir ko‘rsatmadi.

Qon ketish xavfi yuqori bo‘lganligi sababli, bemorlar rivaroksabanni boshqa antikoagulyantlar bilan birga qo‘llashda ehtiyotkor bo‘lishlari lozim.

Nosteroid yallig‘lanishga qarshi vositalar (NYAQV) / trombotsitlar agregatsiyasi ingibitorlari

Rivaroksaban va naproksenni 500 mg dozada birgalikda buyurilgandan so‘ng qon ketish vaqtining klinik jihatdan sezilarli uzayishi kuzatilmadi. Shunga qaramay, ayrim shaxslarda yanada yaqqolroq farmakodinamik javob bo‘lishi mumkin.

Rivaroksaban va atsetilsalitsil kislotasini 500 mg dozada birgalikda qo‘llashda klinik ahamiyatga ega farmakokinetik yoki farmakodinamik o‘zaro ta’sirlar kuzatilmadi.

Rivaroksaban 15 mg dozada va klopidogrel (zarbdor doza 300 mg, so‘ngra qo‘llab-quvvatlovchi doza 75 mg) o‘rtasida farmakokinetik o‘zaro ta’sir aniqlanmadi, biroq ba’zi bemorlarda trombotsitlar agregatsiyasi va R-selektin yoki GPIIb/IIIa retseptorlari darajasi bilan bog‘liq bo‘lmagan qon ketish vaqtining sezilarli darajada uzayishi kuzatildi.

Serotonin/serotonin-norepinefrinning selektiv qayta ushlanib qolish ingibitori (SOSS/SOSSN)

SIOZS yoki SIOZSN bilan birgalikda qo‘llanilganda, boshqa antikoagulyantlar kabi, ularning trombotsitlarga ta’siri tufayli bemorlarda qon ketish xavfi ortishi ehtimoli mavjud. Klinik amaliyotda rivaroksabanni bir vaqtning o‘zida qo‘llashda barcha davolash guruhlarida sezilarli yoki xarakterli bo‘lmagan klinik ahamiyatga ega qon ketishining yuqori ko‘rsatkichlari kuzatildi.

Varfarin

Bemorlarning MNO 2,0 dan 3,0 gacha bo‘lgan varfarindan (AVK) rivaroksabanga (20 mg) yoki rivaroksabandan (20 mg) varfaringa o‘tishi protrombin vaqti/MNO (Neoplastin) ning oddiy jamlashdagiga qaraganda yaqqolroq oshishi bilan birga kechdi (MNO ning alohida qiymatlari 12,0 gacha yetishi mumkin), shu bilan birga FQTVga ta’siri, Xa omili faolligi va trombin endogen potensialining bostirilishi qo‘shimcha xususiyatga ega bo‘ldi.

Bunday o‘tish davrida faqat rivaroksabanning farmakodinamik ta’sirini o‘rganish zarurati tug‘ilganda, varfarin ta’sir qilmaydigan zarur testlar sifatida Xa omil faolligini ingibirlash, PiCT va HepTest® dan foydalanish mumkin.

Varfarinning oxirgi dozasi qabul qilinganidan keyin 4-kundan boshlab, barcha tahlil natijalari (shu jumladan PV, ACHTV, Xa omili faolligini ingibirlash va EPT (trombin endogen potensiali)) faqat rivaroksaban ta’sirini aks ettiradi.

O‘tish davrida varfarinning farmakodinamik ta’sirini o‘rganish zarur bo‘lgan taqdirda, rivaroksaban C0 fonida (rivaroksabanning oldingi dozasi qabul qilingandan 24 soat o‘tgach) MNOni aniqlashdan foydalanish mumkin, chunki bu paytda rivaroksaban ushbu testga minimal ta’sir ko‘rsatadi.

Varfarin va rivaroksaban o‘rtasida farmakokinetik o‘zaro ta’sirlar kuzatilmadi.

CYP3A4 induktorlari

Rivaroksaban va kuchli CYP3A4 induktori rifampitsinni birgalikda qabul qilish rivaroksabanning o‘rtacha PKKni taxminan 50% ga pasayishiga va uning farmakodinamik ta’sirining parallel ravishda kamayishiga olib keldi. Rivaroksabanni CYP3A4 ning boshqa kuchli induktorlari (masalan, fenitoin, karbamazepin, fenobarbital yoki teshik dalachoy) bilan birgalikda qo‘llash ham plazmadagi Rivaroksaban konsentratsiyasining pasayishiga olib kelishi mumkin.

Shuning uchun, bemor tromboz belgilari va alomatlari sinchiklab tekshirilmaguncha, rivaroksabanni kuchli CYP3A4 induktorlari bilan birga tayinlashdan saqlanish kerak.

Boshqa hamroh dorilar

Rivaroksaban va midazolam (CYP3A4 substrati), digoksin (glikoprotein R substrati) yoki atervastatin (CYP3A4 va glikoprotein R substrati) yoki omeprazol (proton pompasi ingibitori) o‘rtasida klinik ahamiyatga ega farmakokinetik yoki farmakodinamik o‘zaro ta’sirlar kuzatilmadi. Rivaroksaban CYP3A4 kabi CYP sitoxromining asosiy izofermentlarini ingibirlamaydi va indutsirlamaydi. Rivaroksabanning ovqat bilan klinik ahamiyatli o‘zaro ta’siri kuzatilmadi.

Laboratoriya parametrlari

Rivaroksaban ta’sir mexanizmiga muvofiq, uning qon ivish parametrlariga (ya’ni PV, ACHTV, HepTest) ta’siri kutilmoqda.

Chiqarilish shakli va qadoqlash

RAKSABAN 20 mg №30.

RAKSABAN 15 mg №30.

10 ta tabletka blisterda, 3 ta blister karton qutida davlat va rus tillarida tibbiy qo‘llash bo‘yicha yo‘riqnoma bilan karton qutiga joylashtiriladi.

Saqlash shartlari

30 °C dan past haroratda, quruq va yorug‘likdan himoyalangan joyda saqlang. ° Preparatni bolalar qo‘li yetmaydigan joyda saqlash lozim.

Saqlash muddati

2 yil. Preparatning yaroqlilik muddati tugagandan keyin ishlatilmasin.

Dorixonalardan berish shartlari

Retsept bo‘yicha.

Ishlab chiqaruvchi

UZ SYNOKEM PHARMACEUTICALS LIMITED, UZ

№ 35-36-uchastka, 6 A sektori, I.I.E (SIDCUL),

Ranipur (BHEL), Xaridvar-249403 (Uttarakxand), HINDISTON.

O‘zbekiston Respublikasi hududida dori vositalarining sifati bo‘yicha e’tirozlarni (takliflarni) qabul qiluvchi tashkilotning nomi va manzili

O‘zbekiston Respublikasi, Toshkent shahri, Olmazor tumani, Chimboy massivi 5 A, ind. 100179, tel: +998712292709.